tag:blogger.com,1999:blog-76614352922429975652011-11-24T19:59:03.809-08:00शब्दांशी मैत्रि असावी, म्हणजे हवं तसं जगता येतं. जग रडत असलं बाहेर, तरी एकट्याला हसता येतं.संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.comBlogger2251100tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-82400426340969033862010-11-14T12:52:00.001-08:002010-11-14T12:52:29.233-08:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; color: rgb(51, 51, 51); "> <span jsid="text"><div id="id_4ce04ba44e7620640616710" class="text_exposed_root text_exposed" style="display: inline; ">उतरले<br />हर एका<br />सरितून<br />प्रेम तुझे...<br />अंतरी या<br /><span class="text_exposed_show" style="display: inline; ">भिजले गं<br />रुजले गं<br />प्रेम तुझे...<br /><br />चांद येई<br />अंगणात<br />शिंपडीत<br />प्रेम तुझे...<br />वेडा खुळा<br />चिंब होई<br />लेवुनिया<br />प्रेम तुझे...<br /><br />रातराणी<br />खुलताना<br />दरवळे<br />प्रेम तुझे...<br />पालटला<br />ऋतू कसा<br />गंधाळले<br />प्रेम तुझे...<br /><br />खुल्या नभी<br />चांदणीला<br />खिजवते<br />प्रेम तुझे...<br />कोसळत्या<br />प्राजक्ताला<br />रिझवते<br />प्रेम तुझे...<br /><br />अंधारता<br />दाहि दिशा<br />सावरते<br />प्रेम तुझे...<br />दिशाहीन<br />गलबता<br />साथ नेते<br />प्रेम तुझे...<br /><br />क्षणोक्षणी<br />बहरते<br />लहरते<br />प्रेम तुझे...<br />काळजाला<br />झंकारते<br />गोंजारते<br />प्रेम तुझे...<br /><br />काळजाचा<br />ठाव घेते<br />विसावण्या<br />गाव देते<br />तोकड्या या<br />शब्दात मी<br />मांडू कसे<br />प्रेम तुझे?<br /><br />-शब्दसखा </span></div></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8240042634096903386?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-78049929885039777112010-04-27T20:37:00.000-07:002010-09-30T13:29:40.383-07:00पावसाशी ओल्या, गूज होते पुन्हा,<br />मनी आठवांची, रूज होते पुन्हा<br />वेल्हाळ पावसा, तुझ्या पैजणाचा नाद<br />पैजणाशी तुझ्या, कुजबूज होते पुन्हा<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />तोही पाऊस आठवत असेल ना,<br />जेव्हा मी छत्री घरी विसरायचो<br />तुला आवडायचं म्हणुनच<br />मी मुद्दाम तुला फ़सवायचो.<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />आठवत असेल ना तो पाऊस,<br />ओलेती तुला चिंब करुन गेला होता.<br />कसा एक थेंब हट्टी त्याचा<br />तुझ्या ओठांवर मोहरुन आला होता.<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />तो ही पाऊस आठवेल तुला<br />जेव्हा मन उगाच बावरलं होतं<br />अन भरकटलेल्या मनांना<br />मुद्दामच्या अंतरानं सावरलं होतं<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />तो पाऊसही आठवणीत असेल<br />जेव्हा भिजलेली मनं होती<br />स्व:तचीच खोटी समजूत म्हणुन<br />दोघांनीही उगाच चोरलेली तनं होती<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />पावसालाही तुला भेटायला आवडतं<br />म्हणूनच मी आल्यावर तो बरसत असतो<br />पण तू चिंब होतेस माझ्या मिठीमध्ये<br />अन मग तो एकटाच तरसत असतो<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />गालावरती ओघळलेला थेंब तुझ्या<br />मी अलगदपणे टिपला होता<br />अन तुझ्या ओठांमधला शहार<br />मी माझ्या ओठांमध्ये जपला होता<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />तुझ्या आवडीचा पाऊस<br />अताशा तसा बरसत नाही<br />तू दूर, मी दूर, म्हणूनच<br />अताशा तोही तरसत नाही<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />पावसाचे काही उनाड थेंब<br />तुझ्या केसांमध्ये दडले होते<br />पौर्णिमेच्या चांदण्यांसारखे<br />तेही तुझ्या रेशमात जडले होते<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />ओलेती तू, अन मी ही धुंद<br />पाऊस अशातच कोसळत होता<br />तुझ्या माझ्यासवे तोही<br />आपल्या श्वासांमध्ये मिसळत होता<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />अश्रुंना दाखवायची गरज नसते<br />समोरच्याला ते कळून येतात<br />समजून घेणारं असतं कुणीतरी<br />म्हणुनच ते डोळ्यांतून ढळून येतात<br /><br />--शब्दसखा<br /><br />प्रत्येक वेळेस शब्दांची गरज नसते<br />कधी कधी तु ही हे कळून घेत जा<br />न बोलता काही, पापण्या मिटून<br />या मिठीमध्ये विरघळून जात जा<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />नकळतपणे येणार्‍या शब्दांनाही<br />कधी बोलायचं असतं<br />मनात दडलेल्या गुपीतांना<br />नकळतच खोलायचं असतं.<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />शब्द रडतात, अन अश्रु वाहतात<br />अशाच वेळी कुणीतरी येतं..<br />न सांगताही कुणाला,<br />या अश्रुंना, कुणीतरी ओंजळ देऊन जातं.<br /><br />--शब्दसखा<br /><br />फ़ुलपाखरासारखी चंचल अन,<br />वार्‍यासारखी अल्लड वागतेस...<br />मी ही उधळतो मग प्रेम माझं,<br />जेव्हा तू निरागसपणे मागतेस...<br /><br />--शब्दसखा!<br /><br />सये,<br />तू सोबत असल्यावर<br />सगळं जग सोबत असतं<br />तुझ्याशिवाय मात्र<br />माझं मनही सुनं सुनं भासतं<br /><br />--शब्दसखा!<br /><br />सये, तू सोबत असल्यावर<br />आयुष्य आहे याची हमी पटते<br />तुझ्यासोबत जगायचं म्हणजे<br />आयुष्याची दोरी कितितरी कमी वाटते<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />सये,<br />तू सोबत असल्यावर<br />माझं "मी" पण हरवून जातं<br />तूच उरतेस या मनभर<br />हे मनच तुझं होऊन राहतं<br /><br />--शब्द्सखा<br /><br />सये,<br />तू आहेस म्हणूनच<br />प्रत्येक क्षणाला अर्थ आहे<br />तुझ्याशिवाय जणूकाही<br />हा श्वासही व्यर्थ आहे<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />सये,<br />तुझ्याशिवाय या शब्दांचं बरसणंही<br />अताशा तोकडं वाटू लागतं<br />डोळ्याच्या कडा ओलावतात आणि<br />मनात आठवणींचं आभाळ दाटू लागतं<br /><br />--शब्दसखा<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7804992988503977711?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-76257413338808825582010-04-14T19:31:00.000-07:002010-06-09T11:08:01.072-07:00मना, किती हे व्याप रे...<br />क्षणाक्षणाला ताप रे!<br />कोण जाणे मागल्या जन्मी ,<br />काय घडले पाप रे ! <div><div><br /></div><div>...शब्द्सखा!</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7625741333880882558?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-6160227064604232312010-02-15T08:02:00.000-08:002010-02-15T08:05:33.235-08:00<span style="color:#cc66cc;"><strong>आज व्हलेन्टाइन्स डे,<br />पुन्हा तुझ्या आठवणींना उजाळा,<br />पुन्हा आठवणींत भिजलेली दोन गुलाबाची फुलं,<br />जपून ठेवलेली तुझी ग्रीटिंग कार्ड्स<br />काही निवडक एसएमएस,<br />अजून बरच काही.<br />अन सोबतीला "तो" एक दिवस आठवणीनी लगडलेला,<br />अगदी मंतरलेला.<br />सगळं वातावरण उल्हासीत,<br />अगदी एखाद्या सणावारासारखं.<br />तसे नेहमीच भेटायचो आपण,<br />पण तो दिवस वेगळा होता,<br />फ़क्त प्रेमाचा होता.<br />अल्लड, हसरी तू...<br />त्या दिवशी अजुनच सुंदर दिसत होतीस.<br />केसातल्या फ़ुलालाही तुझ्या शोभा आलेली.<br />जणु, प्रेमाचे रंग चहुवार उधळलेले होते त्या दिवशी...<br /><br />अजूनही आठवते,<br />त्या दिवसाची ती संध्याकाळ,<br />समुद्रकिनार्‍यावरची..<br />माझ्या खांद्यावर मान ठेवुन सगळं विसरलेली तू,<br />माझ्या कानात घुमत असलेला तुझाच आवाज,<br />तुझ्या डोळ्यांतून ओथंबणारं प्रेम.....<br />अन तू घट्ट धरलेला माझा हात,<br />कधिही न सोडण्यासाठी...<br /><br />जर ठाऊक असतं की,<br />विरहात झुरावं लागेल दोघांनाही आयुष्यभर,<br />तर, प्रत्येक दिवस Valentine's Day म्हणुन सजवला असता मी...<br /><br />आता, ना Valentine आहे, ना Valentine's Day...<br />पण हो,<br />तू दिलेलं ते गुलाबाचं फ़ुल अजून डायरीत आहे!<br />डायरीची पानंही गुलाबी झालीत आता तर...तुझ्यासारखी!<br /><br />--शब्द्सखा!</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-616022706460423231?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-53031905028034157582009-08-13T17:20:00.000-07:002009-08-13T17:21:01.992-07:00तुझाच सखये गंध लेवुनी<br />रातराणी ही खुलते गं<br />नयनांचे या काजळ माळुन<br />रात अंबरी झुलते गं<br /><br />पहाट्वारा दंगून जाई<br />मिठीत त्याचा दरवळ गं<br />चोरुन नेई कितीकितीदा<br />पुन्हा तुझा तो परिमळ गं<br /><br />नाजूकसे तू फ़ूल गुलाबी<br />वार्‍यावर या झुलते गं<br />रुप तुझे तू विसरुन जाशी<br />वार्‍याला का भूलते गं<br /><br />लाजून येशी समीप इतुकी<br />श्वासात तुझिया अत्तर गं<br />मना्स माझ्या प्रश्न केवढे<br />अन तुच एकले उत्तर गं<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5303190502803415758?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-91879542598063632772009-08-05T18:16:00.000-07:002009-08-05T18:55:24.018-07:00कोई नही होता जब,छुप छुप के हम रो लेते है<br />पुछ बैठे कोई सबब तो,युही कुछ कह देते है<br />...<br />कोई नही होता जब,छुप छुप के हम रो लेते है<br /><br />दिल को हम बहला भी ले<br />दुनिया को हम समझा भी दे<br />रात की क्यों गर्द छाव में<br />खुदको ही हम खो देते है<br />...<br />कोई नही होता जब,छुप छुप के हम रो लेते है<br /><br />पतझड मे कोई एक पत्ता<br />धुँआ हो जाए तो क्या<br />जख्मों को अपने ही हम<br />अश्क बहाकर सी लेते है<br />...<br />कोई नही होता जब,छुप छुप के हम रो लेते है<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-9187954259806363277?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-4862874257424088422009-08-03T18:01:00.000-07:002009-08-05T13:28:53.198-07:00Yup..I am on the board now!<br />which board?<br />ohh..sorry forgot to tell you.<br /><br />इकडे माझं बँक आँफ़ अमेरिकेत अकाँऊट आहे. <br />३-४ महिन्यांपुर्वीची गोष्ट. भारतात पैसे पाठवण्यासाठी, चेकिंग अकांऊट मधून रेमीटंस बूक केलं. अन जेवढी रक्कम रेमिट करायची होती ती आहे की नाही हे तपासून पाहील. All looked well.<br />Now another day. याच अकांऊंट मधून दुसर्‍या बँकेच्या माझ्याच अकांऊट्मध्ये ३०-४० डाँलर्स ट्रांसफ़र केले.<br />अन इथंच गोची झाली.<br /><br />३०-४० डाँलर्स, जे इथेच एका बँकेत ट्रांसफ़र केले होते ते दुसर्‍याच दिवशी ट्रांसफ़र झाले.<br />२ ते ३ दिवसांनी भारतात पैसे ट्रांसफ़र(रेमीट) होण्याची प्रोसेस सुरु झाली. <br />And caught in trouble. "Insufficient Fund Transfer" message with red color.<br /><br />भारतात पैसे ट्रांसफ़र करण्यासाठी जितक्या पैशांचं रेमीटंस बूक केलं होतं तितके अकाऊंट मध्ये नव्हतेच. कारण मी त्यातले ३०-४० डाँलर्स अगोदरच वापरले होते दुसरीकडे ट्रांसफ़र करण्यासाठी. <br />बँक आँफ़ अमेरिकेने मला Insufficient fund trasfer attempt म्हणून ३० डाँलर्सचा चुना लावला. अर्थात चूक माझीच होती. पण तरिही ३० डाँलर्स? It's huge amount guys. Almost 1500 Indian Rupees.<br />मनाशीच म्हटलं,च्यायला पुण्यात ११ हजारावर नोकरी करत असताना महिन्याच्या १५ तारखेलाच खर्चाचे वांधे व्हायला सुरुवात व्हायची अन इथं तब्बल १५०० रुपये असेच जाताहेत?<br /><br />BOAच्या Online Representativeबरोबर बोलून कसंतरी त्याला ही फ़ी कँसल करायला लावली.Guess what, I got my 30$ back.<br /><br />दुसर्‍या दिवशी आँफ़िसमध्ये चंद्राबरोबर बोलताना हा विषय निघाला(चंद्रा म्हणजे चंद्र नाही तर चंद्र्शेखर). And he made a statement which made me think, 'Welcome On Board'!.<br /><br />चंद्रा,सतिश हे आँफिसमधले कलिग. त्यांच एक चतुर्थांश आयुष्य गेलं अमेरिकेत. आँल सेटल्ड. तिकडेही अन इकडेही.<br />सेटलमेंट बरोबर येते ती जबाबदारी. जबाबदारी आली की सुरुवात होते ती कर्तव्याची.<br />ही सेटलमेंट होताना अनेक वेगवेगळ्या प्रसंगांतून जावं लागतं. लहान मोठ्या अनेक गोष्टींची खबरदारी घ्यायला लागते. होणारं नुकसान, फायदा याचं गणित प्रत्येकवेळेस आपल्याला अपेक्षित असलेलंच उत्तर देईल असं नसतं. ह्या न त्या गोष्टींमागे भागमभाग सुरू होते. हवा तिथे हवा तेवढा वेळ देता येत नाही अन मनाविरुद्ध कुठे कुठे दिवसभर, महिनाभर, कधी कधी वर्षानुवर्षे तपश्चर्या करत बसावं लागतं.<br /><br />आज मी कार घेतली. कार चांगली आहे(आजतरी). पण अंगावर अजून कितीतरी टेंशन्स ओढूनही घेतलीच.<br />कार जुनी आहे, काही प्राब्लेम देईल का? इन्शुरन्स घ्यायला लागेल. कुणाकडून घ्यायचा? लोन घ्यायला लागेल. कमी ईंटरेस्ट रेटने कुठे लोन मीळेल? लोनचा इएमआय देताना महिन्याचा बाकिचा खर्च अन सेव्हींग्सही झालीच पाहीजे. <br />हे सगळे प्रश्न म्हणजे कारबरोबर आलेले फ्री गिफ़्ट्स.<br />पुढे चालून काही दिवसांत(वर्षात) मी घर घेईल. पुन्हा फ्री गिफ्टस!<br /><br />३-४ वर्ष झालेत तसे मला 'या' जगात येऊन. काँलेज संपलं अन 'या' जगाची सुरुवात झाली.<br />मी शाळा काँलेजात असताना, इतकी माहिती होती की वडील कामावर जातात अन पैसे कमावतात. परंतु thats not all.<br />आलेले पैसे कुठे अन किती खर्च करायचे हेही तितकचं महत्त्वाचं असतं हे कळायला आता सुरुवात झाली. <br />पुढील ३०-४० वर्षांचं रंगीबेरंगी स्वप्न डोळ्याच्या वाटांना खुणवायला लागलंयं. आता तिथपर्यंत पोचायचं म्हणजे हे सगळं अनिवार्यच.<br /><br />Yes Chandra, finally I am on board too!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-486287425742408842?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-61645775639070483412009-07-25T21:11:00.000-07:002009-07-25T22:31:36.388-07:00ये माझ्या गं वसतीला<br />बस जरा सोबतीला<br />काळजाच्या आत खोल...सारे बोल..तुझ्यासाठी<br /><br />तुझ्या मनात राहिल<br />जन्म आंदण वाहील<br />पापण्यांचे जरी घाव...माझी धाव..तुझ्यासाठी<br /><br />माझ्या डोळ्यातली नीज<br />खुळी प्रेमातली भीज<br />हरएक श्वास माझा...ध्यास माझा..तुझ्यासाठी<br /><br />अंधारता पायवाट<br />कधी काळोखात दाट<br />सोबतीला हात माझा..साथ माझा..तुझ्यासाठी<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6164577563907048341?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-86405107444143058082009-06-18T20:07:00.000-07:002009-06-26T21:14:46.791-07:00दुपहरें ऐसी लगती हैं, बिना मोहरों के खाली खाने रखे हैं, <br />ना कोई खेलने वाला है बाज़ी, और ना कोई चाल चलता है <br /><br />- गुलजार(from movie Raincoat) <br /><br /><br />सडकों पें, गलियों मे, <br />घर घर कि दिवारों पे <br />कुछ बाकिसा निशाण छोड गया है <br />... <br />तनहाईयोंका कैसा ये मौसम था <br />यादों को जो जिंदा कर गया है... <br /><br />बहारे थी अभी, <br />फ़ूल भी महके थे, <br />एक झोंका कोइ सुखासा कर गया है <br />... <br />तनहाईयोंका कैसा ये मौसम था <br />यादों को जो जिंदा कर गया है... <br /><br />--शब्दसखा! <br /><br /><br />बारिश की बुंदे बेमौसम बरसती है <br />रुकी सी जिंदगी फ़िर से उलझती है <br />आजकल, <br />तनहाई हमारी गलियोंसे से गुजरती है... <br /><br />--शब्दसखा! <br /><br /><br />... <br />फ़ुरसत मे गुफ़्तगू हमसे <br />तनहाई भी हमारी कहा करती है <br />पतझड की कैसी ये उम्र है <br />तनहाई ही इसमे तनहा रहा करती है <br /><br />--शब्दसखा!<br /><br />...<br />ऋत ये कैसी है तनहाई की <br />अश्क भी आपके सवरते होंगे<br />यादे बरसती होगी आजकल<br />जिनमे कभी हमारा बसेरा था..<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8640510744414305808?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-29231106902428972132009-06-18T19:53:00.000-07:002009-06-18T19:58:22.004-07:00माझ्यावर तुझं निरागसपणे प्रेम करणं<br />अन तुझ्यावर माझं उगाचच वैतागणं<br />हर एक रुसल्या क्षणाला तुझ्या खुलवायचं होतं..<br />मला तुला साँरी म्हणायचं होतं...<br /><br />मी गेलो तेव्हा पाऊस थांबला असेल<br />तुझ्या मनात वेदनांचा पूर दाटला असेल<br />गहिवरल्या तुझ्या त्या मनाचा किनारा व्हायचं होतं<br />मला तुला साँरी म्हणायचं होतं...<br /><br />गर्दित असताना हुंदके टाळले असतील,<br />आठवणींत माझ्या तू टिपंही गाळली असतील<br />तुझ्या हुंदक्यांचा मला आधार व्हायचं होतं<br />मला तुला साँरी म्हणायचं होतं...<br /><br />तुझी हासवं आठवतात,<br />तुझी आसवंही आठवतात<br />हासवांना जपत तुझ्या आसवांना टीपायचं होतं<br />मला तुला साँरी म्हणायचं होतं...<br /><br />जाणतो मी..<br />आभाळभर मनात तुझ्या मीच उरलेलो,<br />तरिही पुन्हा मला ’माफ़ केलं..!’ असं ऐकायचं होतं<br />मला तुला साँरी म्हणायचं होतं...<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2923110690242897213?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-85712286828262931662009-06-10T17:17:00.000-07:002009-06-18T19:28:59.675-07:00दिवस संपेल कसातरी<br />अन संध्याकाळ होईल<br />हूरहूरणारं तुझं मन<br />कातरवेळेत निघून जाईल<br /><br />बावरं मन तुझ्याशी<br />परक्यासारखं वागेल<br />तुझ्यापासून..जगापासून दूर..<br />आठवणींच्या मागं लागेल<br /><br />तुझ्या आठवणीत असेल मी<br />समुद्रकिनारा असेल<br />खुलणारी सांजही असेल एखादी<br /><br />गर्दिचा गोंगाट, गाड्यांची घरघर,<br />अन बाजूच्या सीटवर बसलेला मी..<br />तुझं आवडतं हाँटेल,<br />त्यासाठी उन्हात लावलेली रांग असेल..<br /><br />गप्पा मारत उन्हातंन केलेली रपेट<br />तुझी माझी प्रत्येक भेट असेल..<br /><br />तुझ्या आठवणींत,<br />स्पर्शांमधला मोहर असेल<br />श्वासांचा बहर असेल<br />ओठांमध्ये भिनलेली<br />ओठांची लहर असेल<br /><br />तुझ्या आठवणीत असेल,<br />तुझी वाट पाहणारा मी<br />मला भेटण्यासाठीची तुझी लगबग<br />खास माझ्यासाठीचं तुझं सजणं असेल<br />तुझी वाट पाहताना माझं झुरणं असेल<br />तुझ्या हातातलं मी छेडलेलं कंगण असेल<br />तुला वाहिलेलं मनाचं आंदण असेल<br /><br /><br />निघण्याची जवळ आलेली वेळ<br />जड झालेली पावलं<br />दूर होतानाची एखादी संध्याकाळ<br />अन पाठमोरा मीही असेल... तुझ्या आठवणीत<br /><br />भिजल्या पापण्यांनी मारलेली मिठी असेल<br />माझ्यासाठी लिहीलेली चिठ्ठी असेल<br /><br />हे सारं आठवताना आजही<br />तुझ्या डोळ्यात पुन्हा<br />तेच पाणी दाटून येईल<br /><br />...<br />दिवस संपेल कसातरी<br />अन संध्याकाळ होईल<br />हूरहूरणारं तुझं मन <br />कातरवेळेत निघून जाईल<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8571228682826293166?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-6361018078194931012009-05-05T14:26:00.000-07:002009-05-05T14:28:09.039-07:00बागडायला नितळसं आभाळ<br />अन फ़ुलायला खुलं रान होतं...<br /><br />घरीदारी आणिक अवतीभवती<br />प्रेमाचं एक हळवार गोंदण होतं<br />खरंच,<br />बालपणाला मायेचं अंगण होतं<br /><br />आजीच्या मायेची ओढ होती<br />अन आजोबांकडे हट्ट असायचे...<br /><br />अजाणत्याशा पाखराला असं<br />प्रेमाचं लाभलेलं आंदण होतं<br />खरंच,<br />बालपणाला मायेचं अंगण होतं<br /><br />गोष्टींत रमायचो, मनमुराद बागडायचो<br />आईवर रागवायचो, कधी रुसायचो...<br /><br />लहाणपणी कौतुकानं सार्‍यांवर<br />माझ्या हट्टांच असं बंधन होतं<br />खरंच,<br />बालपणाला मायेचं अंगण होतं<br /><br />आईचे धपाटे, बाबांचं जपणं<br />भावंडांचं सांभाळण असायचं...<br /><br />खेळताना धडपडल्यावर नेहमी<br />मित्रांचं अवतिभवती रिंगण होतं<br />खरंच,<br />बालपणाला मायेचं अंगण होतं<br /><br />बालपणीच्या आठवांचे दीवे अताशा<br />रोज रात्री आकाशात लुकलुकतात<br />हरवल्या त्या क्षणांच्या भेटीगाठी<br />कधीकधी आठवणीत झगमगतात<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-636101807819493101?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-82116578725020117262009-04-12T14:44:00.000-07:002009-04-12T14:52:53.039-07:00<div class="para">नकोत सबबी आता<br />पुरे झाले बहाणे<br />का असे वागणे हे<br />होऊन उगी शहाणे<br />.....का असे वागणे हे<br />होऊन उगी शहाणे<br /><br /><br />बंध अंतरीचे खोल<br />काळजावरी अन वार<br />सोसून सारे रागरंग<br />जुलमी हे दूर रहाणे<br />.....का असे वागणे हे<br />होऊन उगी शहाणे<br /><br />मल्हार गायचा<br />कधी जो ऐनवेळी<br />पावसाचे अताशा<br />होते उदास गाणे<br />...का असे वागणे हे<br />होऊन उगी शहाणे<br /><br />लवत्या पापण्यांना<br />किती धीर द्यावा<br />स्वप्नी पुन्हा तुला मी<br />कितीदा पहाणे<br />...का असे वागणे हे<br />होऊन उगी शहाणे<br /><br />....शब्दसखा </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8211657872502011726?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-83410919202119752902009-03-11T21:11:00.001-07:002009-03-11T21:11:46.809-07:00भिरभिर दोघं निळ्याशा नभात<br />चांदण्यात कधि.. भरल्या ढगात<br />बागडतं स्वैर स्वप्नाच्या जगात<br />तुझं मन माझं मन...<br /><br />होऊनि अल्लड प्रितीत थिजलेलं<br />गंधाळून कधि मिठीत निजलेलं<br />प्राजक्ताची धुंद पहाट भिजलेलं<br />तुझं मन माझं मन...<br /><br />साठलेले मनी आठवांचे संग<br />रेंगाळती ओठी आठवांचे रंग<br />सजल्या नयनी आठवात दंग<br />तुझं मन माझं मन...<br /><br />चांदण्यांनी वेढलेली एक रात<br />नजरेनं छेडलेली वेडी बात<br />प्रितवेडं होऊनिया गूज गात<br />तुझं मन माझं मन...<br /><br />नजरेला पुरे उरे एक ध्यास<br />वाटतात खरे आता खोटे भास<br />एकरुप झाले घेई एक श्वास<br />तुझं मन माझं मन...<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8341091920211975290?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-81207951488964152032009-03-06T17:03:00.000-08:002009-03-06T17:11:40.243-08:00पेटलेल्या गुलमोहरालाही<br />उन्हाची झळ लागावी<br />उन्हानंही स्व:तला<br />स्व:तच कसंबसं सोसावं<br /><br />रेडीओवर लागलेलं<br />’ए दील ए नादान...’ कानात घुमावं<br />लता मध्येच थांबल्यावर<br />गाणं अधिकच गहिरं वाटावं<br /><br />वार्‍यावरती उडणार्‍या<br />एखाद्या वाळल्या पानाचं<br />फ़िरुन फ़िरुन पुन्हा<br />आपल्याच अंगणात येणं<br /><br />सारे रस्ते पोरके<br />पेटलेले आभाळ<br />कोमेजलेली झाडं<br />रंग उडालेली फ़ुलं<br />वार्‍यानं हलणारं खिडकीच दार<br />अर्ध्या उघडल्या खिडकीतून<br />अंगावर येणारी उन्हाची एखादी तिरीप<br />सारं सारं भकास...<br /><br />मनात रेंगाळणारी एखादी आठवण<br />अन खिडकीच्या गजांना धरुन शुन्यात हरवलेली नजर<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8120795148896415203?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-67741857003480336492009-01-06T21:12:00.000-08:002009-01-08T19:22:29.861-08:00स्वप्नांचा तुझिया<br />मीच गाव आहे<br />आसवे तुझी गळाली<br />तो प्रेमभाव आहे<br /><br />तोडशील नाते<br />तोडशील बंध<br />मनात माझा दरवळ गं<br />रमते..भिनते..मनात माझ्या<br />हरपल तुझाच परिमळ गं<br /><br />स्वप्न सजवतो<br />स्वप्न रमवतो<br />होते तू मग प्रेमदिवाणी<br />पुन्हा पुन्हा मी स्वप्न जमवतो<br /><br />जुनी कहाणी<br />नको विराणी<br />जडसर वाणी<br />नयनी पाणी.........<br /><br />स्वप्नराणी,<br /> ये फ़ुलोनी<br />दे मोहरुनी<br />तू हो चांदणी<br />उतर अंगणी<br />सारे सारे हे<br />या स्वप्नांनी<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6774185700348033649?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-35402880685367833092009-01-02T22:20:00.000-08:002009-01-02T22:21:43.072-08:00कुजबुज सांजवारा<br />देई हलका इशारा<br />तुझे केस भुरभुर<br />तनामनात शहारा<br /><br />कसा खळाळ नदिचा<br />वेड्या सागरा भरती<br />रात रंगती संगती<br />वेडया किनार्‍यावरती<br /><br />होई पहाट गुलाबी<br />दव थिजते लाजते<br />तुझ्या मिठीत मग<br />ही पहाट सजते<br /><br />एक दव तुझ्या गाली<br />लाली खुलते खुलते<br />सांग ना गं वेडे जरा<br />अशी कशानं खुलते?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3540288068536783309?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-89782059366328831272008-12-09T22:02:00.000-08:002008-12-09T22:03:31.393-08:00कधी कधी मन उधाण वारा<br />भांबावते कधी कधी सैरावैरा<br />तडफ़डते कधी क्षीतिजावर ते<br />कोण कुठे अन कसा निवारा?<br /><br />शोधू पहातो मीच मला मग<br />अवतीभवती तुझाच दरवळ<br />तुझ्या मिठीची शाल ओढुनी<br />श्वासांमध्ये तुझाच परिमळ<br /><br />अलगद येते स्वप्ने लेवुनी<br />गुलाब होते रात्र लाजरी<br />बावरते तू सावरते तू<br />खुलुन येते मिठी साजरी<br /><br />सये,<br />मन लाट होताना<br />तू किनारा होऊन येतेस<br />पेटलेल्या या वादळाला<br />नकळत शमवून नेतेस<br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8978205936632883127?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-63213681157972510872008-11-24T17:49:00.000-08:002008-11-24T19:10:18.293-08:00प्रेम म्हणजे विश्वास?<br />की प्रेम म्हणजे समर्पण?<br />राधा की मीरा?<br />प्रेम म्हणजे जगापासून दूर जाणं? अगदी स्व:तपासूनही?<br />प्रेमात जगणं, घडीघडीला प्रेम जगणं?<br />प्रेमात विलीन होऊन जाणं?<br />हुश्श्श्श.....एका मिनीटात कितीतरी छोट्या छोट्या प्रेमाच्या व्याख्या समोर आल्या नाही?<br />अर्थात या माझ्यासारख्या एखाद्या पामरानं मांडलेल्या साध्या शब्दांमधल्या प्रेमाबद्दलच्या व्याख्या.<br /><br />एखादा विचारवतं असेल तर तो म्हणेल,<br />" प्रत्येक पावलानं दुसर्‍या पावलाला पावलागणिक साद घालत आदिपासून अनादीपर्यंत केलेला प्रवास म्हणजे प्रेम!"<br /><br />प्रत्येकाच्या दृष्टीने प्रेम म्हणजे कदाचित काहीतरी वेगळच असेल.<br />पण अनुभुती एकच. Same feelings!<br /><br />कुणी शब्दातून आपलं प्रेम व्यक्त करेल, कुणी संगीतातून, कुणी मनातच ठेवेल, तर कुणी फ़क्त नजरेनं.<br />ती गोष्ट माहित आहे ना भुंग्याची. संध्याकाळ होताना ते स्व:तला फ़ुलामध्येच हरवून घेतं प्रेमाची सीमा पार करुन. हेही प्रेमच.<br /><br />कितीही नाही म्हटलं तरी आपापल्या परिनं, जसं जमेल तसं प्रत्येकजण प्रेम करेल हे मात्र चौकस!<br /><br />मी? माझं प्रेम?<br />मीही असाच एक तुमच्यासारखा साधा, प्रेमाच्या साध्या व्याख्या करणारा प्रियकर.<br />प्रेम म्हणजे काय ते अद्याप उलगडलं नाही तितकसं. वरती जे काही म्हटलो ते असतं काहो प्रेम?<br />आता विचारावं तरी कुणाला? प्रत्येकाचं प्रेम वेगळंच.<br />माझंही तसचं.<br />माझंही प्रेम वेगळच.<br /><br />अवखळपणे, वळणं घेत घेत वाहणार्‍या नदिसारखी ती.. तिला मी प्रेम म्हणतो.<br />अल्लड होऊन वार्‍यावरती दरवळणारा सुगंध ती ..तिला मी प्रेम म्हणतो.<br />आकाशाचं होऊन आकाशात भिरभिरणार्‍या निरागस पाखरासारखी ती..तिला मी प्रेम म्हणतो.<br />पावसाची सर कोसळताना मनात चलबिचल घडवून आणणा‍री आठवण ती..तिला मी प्रेम म्हणतो.<br />डोळे मिटताना स्वप्न बनून रात्रींना चमचमणारी ती..तिला मी प्रेम म्हणतो.<br /><br />त्या फ़ुलपाखरामागं धावताना, त्या पाखरासंगं उंच उंच उडताना, त्या आठवणींत भिजताना माझं प्रेम असं खुलत जातं.<br />अन मग या सगळ्यांना सारखं सारखं प्रेम वाटताना माझं मात्र प्रेम दिवसेंदिवस वाढत जातं.<br /><br />हा दरवळ जपायचा आहे मला, तिचा अल्लडपणा, तिच्या आठवणी, ती स्वप्न सारं सारं जपायचं आहे मला. तिच्यासाठी घडीघडीला.<br />कदाचीत हेच प्रेम असेल.<br /><br />तिचं हसू, तिचं असणं, तिचं भिरभिरणं, तिचं माझ्या मनावर अधिराज्य कदाचित हेच माझं प्रेम असेल.<br />हेच प्रेम जपायचं आहे मला.<br /><br />तिला जपायचं आहे मला. माझ्यासाठी आयुष्यभर.<br /><br />खरंच! प्रेम म्हणजे एक महोत्सव असतो आयुष्यभर चालणारा!<br />हा महोत्सव खुलवायचा आहे मला असाच प्रत्येक घडीला.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6321368115797251087?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-18209059878029423962008-11-07T17:10:00.000-08:002008-11-07T17:13:03.617-08:00दूर दूर अंतराळात<br />एक ठिपका आहे..इवलासा<br />अगदी काळाकभिन्न राक्षस वाटणारा<br />कुरूप इतका की प्रकाशानंही दूर रहावं<br />काय इतकं साठलं असेल त्याच्या अंतरात?<br />का इतकं दूर गेला असेल तो?<br />की चंद्रतारेच त्याच्यापासून दूर राहत असतील?<br />त्याला नक्की कसली ओढ असेल?<br />एखाद्या चंद्रानं त्याचीही परिक्रमा करावी?<br />रात्रीच्या अंधारात अंधार होऊन हरवताना,<br />त्यानंही कुणासाठीतरी लुकलुकावं?<br />हजार प्रश्न असतील असे...<br />जरासं डोकावून बघावं म्हटलं गाभ्यात,<br />पण पुन्हा आठवलं..हे तर कृष्णविवर..खोल अतिखोल!<br />मलाही ओढून घेईल आतमध्ये..<br />किती वेदना?<br />किती दु:ख?<br />आणि शेवटी अंत..<br />पण कुठवर?<br />एक ना एक दिवस,<br />त्याचं महाकाय गुरुत्वाकर्षण भारी पडेल असं वाटतंय...<br />आणि मग ओढला जाईल मी..<br />खोल खोल खोल..<br />कुठवर ते माहीत नाही....<br /><br /><br />दोघांमधील अंतर जपायचा प्रयत्न करतोय<br />पण अंतर कमी होत चाललंय आजकाल..<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1820905987802942396?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-19476124056162000442008-10-29T15:47:00.000-07:002008-10-29T15:48:19.285-07:00माझिया वेदनांना कळाया लागलो मी<br />होउनी रात आता ढळाया लागलो मी<br /><br />सावल्या दाटल्या का अशा या पेटताना<br />राहुनी मौन आता जळाया लागलो मी<br /><br />बोलुनी श्वास गेले ’पुरे हे खेळ आता’<br />माझियापासुनी अन पळाया लागलो मी<br /><br />जाहले ओस सारे पुन्हा मी कोरडा रे<br />माझिया आसवांना छळाया लागलो मी<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1947612405616200044?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-10940075846081594092008-10-27T17:00:00.000-07:002009-04-24T09:23:10.505-07:00आई गं!<br />आठवत असशील मला<br />तुळशीपाशी दिवा लावताना<br />देवाजवळ शुभंकरोती म्हणताना<br />भल्या सकाळी अंगणात सडा घालताना<br />गोड धोड बनवल्यावर हट्ट करायला मी नसताना<br />ओवाळण्यासाठी भाऊ जवळ नाही म्हणून बहिण रडताना<br />तुला समजावताना बाबांचाही आवाज नकळतपणे कापरा होताना<br />दिवाळीच्या सुट्टीसाठी घरी परतणारी इतरांची मुलं पाहताना<br />एखादी आई आपल्या बाळासाठी अंगाई गाताना<br />लहाणपणी दाखवलेला चांदोबा बघताना<br />बाजारात गेल्यावर खाऊ घेताना<br />फ़ोनवर बोलून झाल्यावर<br />अश्रू ढाळताना<br />आई गं!<br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1094007584608159409?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-47200242512625278512008-10-22T20:50:00.000-07:002009-06-08T10:19:29.725-07:00शब्दहो आज तुम्ही उडून जा रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />'विसावायचे मज सावलीत आई<br />निजायचे पुन्हा ऐकायची अंगाई'<br />शब्द हे माझे तीला ऐकवा रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्या रे....<br /><br />समई जळते जरी, देवघर पोरके<br />डोळ्यात दाटते आई,खळकन ओघळते<br />ममतेस तिचिया गातात आसवे रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />जाहली सांज पाखरे निघाली घराला<br />उब मायेची गाईच्या पाडसाला<br />उंबरा माझ्या घराचा पोरका रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />अंगणात जाता जरा संथ व्हा रे<br />'शुभंकरोती’ गाता तुम्ही गुणगुणा रे<br />ममता मायेची घेउनी या रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />ढाळेल आसवे ती ऐकुनी बोल माझे<br />काळजास तिचीया भले जाणतो मी<br />शब्दहो शेवटी तुम्ही मौन व्हा रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />शब्दहो आज तुम्ही उडून जा रे<br />आईस माझ्या माझा निरोप द्यारे....<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4720024251262527851?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-64391455873384578862008-10-20T17:00:00.000-07:002008-10-20T17:01:52.348-07:00कधीचा मौन मी<br />तुझ्या आठवणींशी पुन्हा बोलका होऊ लागतो<br />गर्भश्रिमंत शांततेतही<br />तुझ्या आठवणींचा गलका होऊ लागतो<br />आभाळ भरल्यागत मन भरुन येतं<br />डोळ्यात पाणी डबडबत..अडखळत..<br />मन तळमळत..तडफ़डत..<br />तुझ्या आठवणींशी झगडतं...<br />कातरवेळ..अजुन गहिरी होऊ लागते..<br />तसे तुझे भास गडद होत जातात...<br />मी विरत जातो मंद काळोखात... संथ होत होत<br />स्व:तला शोधू पाहतो...माझ्यात...तुझ्यात..<br />कुठे असेल का मी?<br />की तुच फ़क्त सगळीकडे?<br />कुठे असशील तू?<br />माझी असलीस तरीही....कुठे असशील तू?<br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6439145587338457886?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-44527394253099347082008-10-18T20:34:00.000-07:002008-10-18T20:36:03.650-07:00इतुकेच आज झाले सारे कळून आले<br />का दु:ख अंतरीचे हे भळभळून आले<br /><br />झाले नको नकोसे होते पुन्हा पुन्हा जे<br />ते स्वप्न का अताशा मागे वळून आले?<br /><br />होऊन वागलो मी माळी तुझ्या महाली<br />केसूंत फ़ूल तुझिया ते दरवळून आले<br /><br />माझ्यात दंगलेलो झिंगून लास होतो<br />झाली पहाट ना अन तारे ढळून आले<br /><br />मी जिंकलो जरीही उरलो किती कितीसा?<br />माझेच श्वास जेव्हा मजला छळून आले<br /><br />ही वाहवा निघाली आता नको तयांची<br />सांगू कसे कुणाला मज हळहळून आले<br /><br />--शब्द्सखा...१५.१०.०८<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4452739425309934708?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-42744746190122158692008-09-21T23:11:00.000-07:002008-09-21T23:12:34.978-07:00कुठलेच दु:ख आता माझ्या घरात नाही<br />काहीच आज 'तसले' उरले उरात नाही<br /><br />माळून चांदण्यांना तू दूर दूर गेली<br />हरवून चांद गेला तो अंबरात नाही<br /><br />वाटा कधीच सार्‍या इथल्या गळून गेल्या<br />पाऊल थांबलेले आता भरात नाही?<br /><br />मागू नको मला तू आता उधार काही<br />झालो फ़कीर तुजविण तू अंतरात नाही<br /><br />मी जिंकलेच असते इवल्या दिशांस दाही<br />का ओढ या फ़ुलाची त्या भ्रमरात नाही?<br /><br />घे तू..रडून घे तू मी थांबणार नाही<br />अद्याप पाहिली तू असली वरात नाही<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4274474619012215869?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-91201857286467503462008-09-21T12:58:00.000-07:002008-09-21T20:48:32.774-07:00पतंग आणि दोरी..एक अनोखं नातं. अपुर्ण एकमेकांशिवाय दोघंही.<br />दूर दूर उंच आभाळात स्वैरपणे विहारणारा पतंग अन त्याच्यासंगे मोठ्या दिमाखात मिरवणारी दोरी. तसं पाहीलं तर पतंगामुळे दोरी नसते, तर दोरीमुळे पतंग असतो. दोरी म्हणजे बंधन असतं पतंगाचं. त्याचं हसणं, रडणं, असणं, नसणं, वादळात हेलकावणं, कधी वार्‍यासोबत डोलणं सारं सारं या दोरीसोबत. पतंगाचा प्राण दोरीत विसावलेला. असं हे अतूट नातं...अतूट बंधन.<br />एक दिवस असेच दोघं मस्तीत डूलत होते. पतंग आभाळातून दोरीला न्याहाळायचा. दोरी आपली लाजायची, पतंगाला इतकं उंच पाहून हरपून जायची. आणि आपली गाठ याच्यासोबतच जुळलेली आहे हे आठवून मनातल्या मनात हजारदा त्याला वरायची. मध्येच एखादा हवेचा झोका यायचा पतंग थोडा खाली झुकून दोरीला स्पर्शायचा...दोरी गुलाबी होऊन जायची. रंगात यायची. वार्‍यावर तीही डूलायची मग.<br />असा हा डाव रंगत असतानाच आभाळ भरून आलं. दोरी अन पतंगाचं घर असणार्‍या निळ्या आकाश ढगांनी भरुन आलं. वारा उधळून आला. झाडं वार्‍याशी भांडायला लागली. फ़ूलं धूळीनं माखली गेली. पालापाचोळा आभाळापर्यंत जाऊन घिरट्या घालायला लागला. विजांनी थैमान घातलं. क्षणापुर्वीचं सुंदर जग बघता बघता क्रूर झालं.<br />वादळात पतंग स्व:तला कसातरी सावरत होता. दोरीची नाजूक कुडी पतंगाला जमेल तसा आधार देत होती. सारं सारं सहन करुन पतंग एका ठिकाणी स्थिर राहण्याचा प्रयत्न करायचा, जेणेकरुन दोरीला हेलकावे बसणार नाहीत. दोरीसाठी त्याचाही जीव तुटू लागला. इतक्यात वार्‍याच्या एका जोरदार तडाख्याने पतंगालं भिरकावलं. पतंग अन दोरीची गाठ सुटली. हळूहळू दोरी खाली कोसळू लागली. पतंगापासून दूर दूर चालली. इतका वेळ अतूट असणारं बंधन एका क्षणात तूटलं गेलं. अंधारल्या डोळ्यांनी दोरीने अखेरचं पतंगाला पाहून घेतलं आणि शेवटी भुईवर शांतपणे निजून तीने डोळे मिटले.<br />पतंगाने दोरीसाठी आक्रोश केले. हजार आवाज दिले त्याने तिला. त्या वादळात त्याचे आवाज विरुन गेले. अश्रू ढाळले त्याने. पण दोरी मात्र कधीच स्थितप्रज्ञ झाली होती.<br />इतका वेळ विहारणारा पतंग आता फ़डफ़डायला लागला होता. दोरीशिवाय खचलेला पतंग तिच्या जाण्यानेच निम्मा अर्धा संपला होता. इतका वेळ आभाळाला पंखांखाली घेणार्या पतंगाचे पंख गळून पडले होते.<br />वादळ वार्‍याला सोसत, वारा नेईल तिकडे तो जाणं आता त्याच्या नशिबी होतं.<br />नजर अजुनही दोरीवरच होती .<br />दोरीनंतर शेवट तर आपलाही आहेच हे कळुन चुकलं त्याला. आपण दोरीला वाचवू शकलो नाही ही खंत मनाला बोचत होती.<br />वार्याच्या तडाख्याने कधी उंच आभाळात जायचा कधी कोसळायचा. त्यातच पावसाने जोर धरला. वारा आणि पाउस यांनी एकत्रच त्याच्यावर वार सुरु केले. कसा टिकणार होता तो?<br /><br />बरेच दिवस झाले. कदाचित बरीच झुंज दिली असेल त्याने. अन आज..आज तो कुठेतरी एखाद्या माळरानावर निपचीत पडला असेल जिर्ण झालेला. फ़ाटलेला. किंवा एखद्या काट्याच्या झाडामध्ये अडकलेला असेल शेवटच्या घटका मोजत..दोरीला आठवत.<br />दोरी एका क्षणात निघून गेली. पण तिच्यामागे पतंगही भरकटलाच.<br />बंधन तुटलं..पतंग बेबंध झाला. आणि अशा पतंगाला वादळ रों रों करत घेऊन गेलं.<br />कदाचित लवकरच दोघांची भेट होईल एका शांत ठिकाणी जिथं पुन्हा दोघांचं जग असेल.<br />पण तोवर...तोवर पतंगाला सोसायचंच आहे.<br /><br />तसं कुणावाचून कुणाचं काही अडत नाही. वेळ थांबत नाही. हे खरं.<br />दोरीशीवाय जगायचा प्रयत्न पतंगानेही केलाच. पण कदाचित पतंग सर्वसामान्यांमध्ये मोडला नाही म्हणून दोरीशिवायचं जगणंही त्याला जमलं नाही.<br />आपलंही आयुष्य या पतंग-दोरी सारखं नसू शकत का?<br />आपल्यालाही आपलं कुणीतरी खुप जवळचं अचानकपणे सोडून जातं. जाणारी व्यक्ती निघून जाते.. सुटते. पण जाताना मात्र खुप सार्‍या वेदना देऊन जाते. आठवणी मागे ठेउन जाते.<br />अन मग आपल्या वाटेला येतं ते त्या आठवणींना कुरवाळत बसण. त्या विरहात जळणं.<br />अहं..हे लादलेलं नसतं. पण का कुणास ठाऊक आपणच ते लादून घेतो स्व:तवर.<br />ते रुसवे, फ़ुगवे. त्या सांजवेळी. प्रत्येक श्वासागणीक काढलेल्या त्या आठवणी. ती स्वप्नांची बांधलेली घरं.<br />सारं सारं अर्धवट राहून जातं. अधुरी राहिलेली वचनं, प्रेमात घेतलेल्या आणाभाका. ही सगळी कोरी चित्र एकट्याने कशी रंगवायची.<br />दिवसामागून दिवस येतात..निघून जातात. आपण मात्र शुन्य असतो. भावनाशुन्य! सगळ्या भावना त्या एका क्षणातच विरुन गेलेल्या असतात. पुरते रुक्ष झालेलो असतो आपण.<br />पुन्हा तशी सांज कधी खुलत नाही. फ़ुलांना गंध येत नाही.<br />पाऊस कोसळत राहतो पण आपण भिजत नाही. भिजतं ते फ़क्त तन. मनातून मात्र कोरडेच राहतो आपण .<br />आठ्वणींना आठवत एक एक क्षण कसातरी पुढे ढकलायचा. चालत रहायचं. कुठे जायचं ते ठाऊक नाही. कुठवरं चालायचं हिशोब नाही. का चालायचं ठरलेलं नाही. इतकच माहीत की शेवटापर्यंत जायचं.<br />सारं असून काहीच नसल्याचं जाणवत राहतं, आणि सगळं असलं तरी त्या कुणातरीशिवाय ते अपुर्ण वाटत. जीवन अपुर्ण वाटतं.<br /><br />तुझ्या माझ्याबाबतीतही असं काहिसं होऊ शकतं ना?<br />कदाचित तू मला सोडुन जाशील. मी मागे उरेल एकटाच.<br />पण एक बरं होईल की तू मला बघू शकणार नाहीस. नाहीतर जगण्याला कफ़ल्लक झालेल्या मला पाहताना तुझं मन रडलं असतं. कोसळून गेली असतीस तुच.<br /><br />एकटं बरेच जण जगतात. पण एकाकीपणात जगायला धैर्य लागतं.<br />मग खोटं खोटं हसू चेहर्‍यावर ओढून जगणं हा शाप ठरतो. कुठेही नसून उगाचच सगळ्यांत असावं लागतं.<br />मनाची तडप, तडफ़ड, रुदण कुणाला दाखवता येत नाही. कुठं ते व्यक्त होत नाही.<br />अबोल राहून सगळं सोसायचं असतं. हळूहळू तेही जमू लागतं.<br />आभासांचं जाळ पसरु लागतं सभोवार. नजर उगीचच त्या जुन्या वाटेभर भिरभिरते.<br />जुने क्षण आठवण होऊन एकत्र येतात. त्यांच एक वलय बनतं आपल्याभोवती. त्या वलयातच आपण जगणं पसंत करतो मग. जगापासून हळूहळू परके होऊ लागतो.<br />अवघड जातं हे सारं सारं सहन करणं. एक वेदना दिनरात, प्रत्येक क्षणी काळजात ठसठसत राहते.<br />ही वेदना भळभळून वाहत नाही, अन खपलीही धरत नाही. ती अशीच चिघळत राहते. शेवटपर्यंत.<br /><br />ते गाणं आहे बघ एक,<br /><br />"अब यादों के काटे इस दिल मे चुभते है,<br />ना दर्द ठहरता है, ना आसू रुकते है,<br />तुम्हे ढुंढ रहा है प्यार..हम कैसे करे इकरार ,<br />के हा तुम चले गये..."<br /><br />हे गाणं समजलं तर सगळं समजलं. या गाण्यातच सगळं आलं.<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br /><br />( ’चिठ्ठी ना कोई संदेश...’ लिहून खो दिल्याबद्दल सईचे आभार.)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-9120185728646750346?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-59684057541498744562008-08-31T20:48:00.000-07:002008-09-02T08:44:25.399-07:00आज पहाटे चार वाजता झोपूनही सकाळी आठ वाजता उठलो, तेही आळस न करता. आता यात काय ते विशेष? तसं विशेष काही नाही. पण माझ्यासारख्या आळशी प्राण्यासाठी लवकर उठणं(मग ते कधिही झोपेलेलो असेल तरी) हे जरा विषेशच. उशिरा उठण्याची सवय मी नित्यांनं जोपासत आलोय अगदी लहाणपनापासुन. असो.<br />आँफ़िसला जाण्यासाठी बाहेर पडलो तोच श्रीधर ने हात दाखवला, नरेंद्रच्या कारमधून जाण्यासाठी.आता आँफ़िसपर्यंत सवारी मिळणार म्हणून स्वारी खुश झाली, अर्थातच!<br />दिवस चांगला जातोय बहुतेक आजचा असं वाटायला लागलं.<br />काहि अपेक्षित गोष्टी अनपेक्षितपणे घडल्या तर तो आनंद काहि औरच, नाहि का?<br />आज शुक्रवार असल्यानं breakfast ला दांडी मारली होती. नाही नाही, शुक्रवारचा उपवास वगैरे असं काही नाही.(तसेही अमेरिकेत आल्यापासून कोणता उपवास कधी असतो हेही विसरायला झालंय)<br />आज आँफ़िसच्या बापाचं खाणार होतो, प्रत्येक शुक्रवारप्रमाणे.<br />तीन-चार मिनीटांच्या राईड नंतर आँफ़िसमध्ये उतरलो. Today narendraa was carrying b'fast for his team, so he invited me n Sridhar for b'fast. म्हटलं अरे नको, आँफ़िसकडून असतो b'fast मला प्रत्येक शुक्रवारी. आणि इथूनच चांगल्या वाटणार्‍या दिवसाची ’वाट’ लागायला सुरुवात झाली.<br />जर आता नरेंद्रने विचारलं की काय b'fast असतो तर काय सांगायचं. b'fast असतो तर खरा, पण काय असतो?<br />गेले सहा महिने प्रत्येक शुक्रवारी सकाळी b'fast म्हणून काय असत आँफ़िसकडून हेच विसरलो मी. अमेरिकेत आल्यापासून bread या categoryतला खाण्याचा एकमेव आवडता पदार्थ म्हणजे आंफ़िसमध्ये मिळणारा b'fast, आणि त्याचंच नाव विसरलो? वाटलं thank god Narendra didnt asked about, नाहितर मी प्रत्येक शुक्रवारी काय b'fast करतो हे मला आठवत नाही असे सांगून स्व:तच्या हाताने स्व:तची चव घालवून घेतली असती की काय?<br />कम्प्युटर समोर आलो आणी अगदि नेटानं विचार सुरु केला की काय b'fast असतो आज? गेले सहा महिने तोच b'fast प्रत्येक शुक्रवारी असतो, जो मला आवडतो त्यांचंच नाव मी विसरलो?<br />हे कसं शक्य आहे?<br />बर्गर? नाही.<br />सँन्डविच? अहं..सँन्डविचसुद्धा नाही.<br />Curiosity आता टोकाला लागली. साहजिकच आहे.<br />जर शोधायचा प्रयत्न केला तर लगेच सापडेल त्याचं नाव आंतरजालावर.<br />पण नको. आठवूयात ना थोडावेळ. माझी याददाश गेली आहे थोडीच?<br />असा स्व:तला धीर द्यायला सुरुवात केली.<br />आणि इतक्यात आठवलं,<br />काय खातो ते नाही आठवलं तर चित्राच्या सांगण्यावरुन बघितलेला चित्रपट 'U, Me Aur Hum' आठवला. आणि दिवसाची लागलेली वाट आता चांगलीच काट्याकुट्यांतून जाऊ लागली.<br />’ती’ पिया(काजोल), म्हणजेच या चित्रपटातली अभिनेत्री डोळ्यासमोर चक्क उभी राहिली. तेही हसून माझ्याकडे पाहत. आता सगळा चित्रपट पुन्हा एकदा अप्रत्यक्षरित्या पहावा लागणार याची खात्री पटली. पावसात स्व:तच्या घरचा address विसरलेली पिया, अजयचा फ़ोन नंबर विसरलेली तीच, स्व:तच्या मुलाला bath tub मध्ये टाकून विसरलेली तीच, आणि अशा कितीतरी गोष्टी विसरलेली पिया समोर आली. काळजात धस्स झालं.<br />कम्प्युटर सुरु केला खरा पण नुसताच screenकडे बघत होतो. काय करायचं आहे काहि सुचेना.<br />Google वरती जाउन शोधाशोध सुरु केली ’या’ पियाची. Alzheimer's हा disease झालेला असतो पियाला. या आजारात पेशंट सगळं काहि विसरायला लागतो. आपली माणसं, आपलं घर, आपला भूतकाळ, आणि आपली ओळखही.<br />जे काहि जगत असतो आपण तेवढंच काय ते आयुष्य. काय होऊन गेलं आहे त्याची कुठेही नोंद होत नाही. काय होणार आहे याची कल्पनाही नाही.<br />विचार करता करता मी पियाच्या रोल मध्ये कधी उतरलो ते कळलेच नाही. आणि Alzheimer's झालेल्या पेशंटचे विचार कर लागलो.<br />जर आपण फ़ोन नंबर विसरलो तर?<br />आपण घरातून बाहेर पडलो आणि आँफ़िसचा addressच विसरलो तर?<br />आपण असं करुया का? सगळे फ़ोन नंबर एका कागदावर लिहून तो कागद आपल्या पाकिटात ठेवूया का?<br />हो, हे बरं होईल!<br />पण जर आपण हेच विसरलो की आपल्याकडे एक कागद आहे ज्याच्यावर सगळे फ़ोन नंबर आहेत तर?<br />जर संध्याकाळी घरी जाताना आपण आपल्याच घरचा address विसरलो तर? जाणार कुठे मग?<br />असे एक ना अनेक विचीत्र प्रश्न, शंका मनात येऊ लागल्या.<br />पियाचं character रंगात आलं होतं चांगलंच आता.<br />अधूनमधून b'fast ला काय असतं हे आठवायची लढाई सुरु होतीच.<br />Height म्हणजे पियाला घरातून काढून special care मध्ये ठेवलं होतं हे मी अनुभवायला लागलो.<br />मलाही कुणीतरी असंच special care ward मध्ये सोडून निघून जाईल?<br />मला सोडून जाताना अजय सारखं कुणी रडेल का?<br />मीही तिथे एकटाच असेल?<br />काही आठवणार नाही?<br />मी कोण?<br />माझं कोण?<br />कुठून आलो?<br />आपण कधितरी बरे होऊ का?<br />चित्रपटात तरी शेवटी तिला सारं आठवतं आणि ती पुन्हा अजयबरोबर असते असं दाखवलं. पण कितीही म्हटलं तरी तो चित्रपट. चित्रपटाचा The End नेहमीच चांगला करतात. Real Life मध्ये तसं होईलचं असं नाही. कदाचित मला कधीतरी सगळं आठवेल, कदाचित कधीच आठवणार नाही.<br />पियाला तो आजार एकाएकी नाही जडत. ती हळूहळू विसरायला सुरुवात होते. माझंही तसंच असेल का? आज b'fast काय असतो हे विसरलो. आता उद्या अजून काही विसरु का आपण?<br />आता आपण आपलंच निरीक्षण करत राहूया, अजून आपण काय काय विसरतो ते. आणि एखाद्या डाँक्टरला consult करुयात वेळ हातची जाण्यापुर्वी.<br />मला(न) झालेला आजार त्याच्यावरचे परिणाम आणि त्या आजारातून तरण्याचे उपाय हे सगळे चक्र सुरु होतेच. इतक्यात चंद्रा आँफ़िसला आला. आणि मी सवयीप्रमाणे त्याला म्हटलं, ’चलो यार बेगल खाते है’ आणि तोही सवयीप्रमाणे म्हटला, ’एक मिनट मै कम्प्युटर स्टार्ट करता हू’ . आणि अचानक लक्षात आलं, ’बेगल’. हो, आपण प्रत्येक शुक्रवारी सकाळी ’बेगल’ खातो आणि आजही खाणार.<br />आणि लगेचच पियाचं character संपुष्टात आलं. जणूकाही तो एक ड्रामा होता आणि मी त्यात leading actor ची भुमिका करत होतो.<br />संदिपचं character सोडून ४५ मिनीटे मी पियाचं character अनपेक्षितपणे का होईना जगून आलो.<br />आपण कोण आहोत याची जाणीवसुद्धा नसेल तर ते आयुष्य कसं जगलं जात असेल? अर्थातच जर तीला आयुष्य ही संकल्पनाच माहीत नसेल त्या phase मध्ये तर तिला काही वाटणार नाही कदाचित. पण तिच्या कुणालातरी ते जाणवेल. तीच्या मनातले विचार, वेदना, तीचं एकाकीपण, तिचं असून नसलेलं आयुष्य सारं अनुभवलं मी जरासं का होईना काही वेळ.अर्थातच, जे अनुभवलं ते जसंच्या तसं शब्दांत मांड्ता येणं केवळ अशक्य.<br /><br />कसोशीने जे आठवायचा प्रयत्न करत होतो, ते आठवून आठवून आठवलं नाही आणि न आठवता अचानक आठवलं गेलं.<br />’आपण एकदम ठणठणीत आहोत’ असं स्व:तशीच पुटपुटलो आणि तसं पटवून दिलं स्व:तलाच.<br />एक मोठ्ठा उसासा टाकला आणि हुंदडत हुंदडत माझा आवडीचा b'fast करायला गेलो.<br /><br />बहिणाबाईंचं ’मन वढाय वढाय..’ हे गाणं किती सार्थक आहे नाही का? आपलं मन आपल्याला कुठून कुठे घेऊन जाईल ते मनालाही माहीत नसतं.<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5968405754149874456?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-92010243378276717812008-08-25T17:01:00.000-07:002008-08-26T07:43:24.214-07:00वन-टू वन-टू करत आँफ़िसला जाताना नेहमीप्रमाणे सईचा मीस काँल आला.<br />तसा मीस काँल येणं हे ठरलेलंचं. पण हा मीस काँल कधी येईल त्याला काही नियम नाहीत.<br />म्हणजे लहान मूल अगदी वेळ काळ न बघता बेलाशकपणे वाटेल त्या कारणावरुन वाटेल तिथे भोकाड पसरायला सुरवात करेल तसंच काहिसं म्हणाना.<br />पण यारहो, काहिही म्हणा आवडंत हे असं कुणीतरी आपल्यावर आपल्याही अगोदर हक्क गाजवलेला. यातून दुसर्‍याच्या ठायी असलेलं आपलं महत्व आपल्याच लक्षात येतं.<br />आता मी अडकलोय इकडे साता समुद्रापार, मला आपल्या देशातून इकडे मीस काँल द्यायचा म्हटलं तरी बर्‍याच जणांच्या अंगावर काटा उभा राहत असावा(अर्थातच हा माझा तर्क) त्यामूळे, "मला फ़ोन आला" असं वाक्य आजकाल बोललंच जात नाही माझ्याकडून. मित्रमंडळींचा भेटीचा अड्डा म्हणजे मेसेंजर्स आणी आँर्कूट आणी कधी कधी १५ एक दिवसातून फ़ोनवर(अर्थातच तोही मी केलेला) .<br />पण एक मीस काँल मात्र अगदी नित्य निरंतर असतो.<br />त्यामूळे मीस काँल कुणाचा आला असेल हे बघण्याच्या भानगडीत न पडता मी मोबाईल खिशातून काढून सरळ सरळ अगोदर १ आणी नंतर ३ डायल केला. मी ’बोल’ अथवा ’हँलो’ अथवा इतर काहिही बोलायच्या आतच,<br />’ए दीप त्या(अमूक तमूक)ने काय सुंदर कविता टाकली यार आँर्कूटवर.."अबोली" वर’.<br />प्रेमरोग मध्ये ती बालीश पद्मिनी त्या प्रेमरोगी चंपू ला जेव्हा ’ए देव..’ म्हणायची ना तेव्हा जाम जळायचो मी त्या बिचार्‍या चंपू वर. जर त्याला आता कळलं की मला कुणीतरी ’ए दीप’ म्हणतं (पिक्चर मधल्या सारखं खोटं खोटं नाही) तर I hope की तो माझ्यावर जळायचा नाही.<br />तर आता पुढील आठ ते दहा मिनीटे ती कविता कशी आहे? त्या कवितेत हिला कोणत्या ओळी खुप जास्त आवडल्या? त्या कवितेला कुणी कुणी कसे (निवडक) रिप्लाय दिलेत? हिने रिप्लाय दिला का? दिला असेल तर ’मी तुला वाचून दाखवू का मी काय लिहीलं ते?’ असं उगीच विचारणं हे ओघानं येणार होतं. आणी ते आलंही. मीही शांतपणे ऐकत होतो(as usual) आणी ती बोलेल त्याला हो, अच्छा, ओके, अरे वा अशी उत्तरं देत होतो.<br />तसं हे माझं नेहमीचंच. ती कसली तरी तारिफ़ करत असेल तर काय बोलावं हे मला बर्‍याचदा सुचत नाही. बहूतेक कुणालाच सुचत नसावं.<br />मग त्या कवितेवरची चर्चा झाल्यावर, जरासं अबोलीच्या फ़ुलालर बोलण झालं. तेव्हा कळलं की सईला अबोली आवडते.आणी ठरवलं, आता भेटल्यावर अबोलीचा एक छानसा गजरा करुन माळायचा हिच्या केसांत.<br />सगळं बोलून झाल्यावर शेवटी सई म्हटली ’तुही लिहीना अबोलीवर एखादी कविता.’<br />आँफ़िसमधुन कधी एकदा घरी जातो आणी ती कविता वाचतो असं झालं होतं आता.<br />आँफ़िसमध्ये कसातरी दिवस संपला. दिवसभर कामात असल्यामुळे त्या कवितेची अथवा अबोलीची दोघींचीही आठवण झाली नाही.<br />आँफ़िसमधुन बाहेर पडलो अन घराची वाट धरली.<br />अन अचानक तिथेच, जिथं सकाळी फ़ोन वाजला होता तिथं आल्यावर पुन्हा त्या फ़ोनची, आणी अबोलीची आठवण झाली.<br />नजर आजुबाजुच्या गवतावर, उघड्या मैदनावर फ़िरायला लागली अबोलीचा शोध घेतं. कशी दिसत असेल अबोली? बरीच फ़ुलं असतील की एखादंच फ़ूल कुठंतरी डोकावत असेल? संध्याकाळी कशी असेल, सुकलेली असेल की अजुनही टवटवीत खुललेली असेल ही? मनात असे विचार आणी नजर इकडेतिकडे भिरभिरत घर कधी आलं ते कळलंही नाही.<br />मन थोडंसं जड झालं खरं, पण कारण कळेना.<br />अबोलीचं फ़ूल?<br />छे !!! काहितरीच काय? त्या फ़ुलावरुन मन का जड व्हाव?<br />पण काहितरी कुठंतरी सलायला लागलं हे मात्र नक्की.<br />थोडासा मागं गेलो, सकाळी सईनं सांगितलेली ’अबोली’ आठवली.<br />एका प्रश्नाजवळ थांबलो. या फ़ुलाला ’अबोली’च का म्हणायंच?<br />सारे तर्क वितर्क लढवून झाले. उत्तर सापडेना.<br />एव्हाना दररोज आँफ़िसवरुन आल्यावर काहितरी खाऊन कुणी आँनलाईन असेल तर गप्पा मारण्यात अथवा एखादा चित्रपट बघण्यात मशगूल झालेला असतो. पण आज हे नेहमीचं अंगवळणी पडलेलं वळण भलतीकडेच वळण घेऊन बसलं होतं.<br />क्षणभर मनाशीच पुटपुटलोही की ’का शोधायचं उत्तर? काय संबंध ह्या अबोलीचा आणि माझा? का उगाचच मन जळतय या अबोलीच्या फ़ुलापायी?’<br />पण हे उत्तर नव्हतं.<br />पुन्हा तेच सुरु.<br />मनाचे आरोह अवरोह सुरु झाले वेड्यासारखे.<br />वेडीपिशी होऊन खुलणारी ही नाजुक अबोली. एकदा खुलायला लागली की खुलतच राहणार. बरं त्यातही ही खुलणार माळरानी. पाणी असो वा नसो ती आपला अल्लडपणा जपत खुलणारच.<br />वळवाच्या पावसात बेधुंद होऊन तिच्याच मस्तीत डुलत असते तेव्हा तिचा हलका शेंद्री, गुलाबी रंग अधिकच खुलुन उठतो, गडद दिसायला लागतो.<br />नेहमीच टवटवीत, हसरी वाटणारी अबोली प्रत्येकालाच जवळची वाटू लागते.<br />पावसाच्या सरिचा एखादा थेंब तिच्या एखाद्या पाकळीवर अडकून रहावा आणी सुर्याच्या एखाद्या किरणानं त्या थेंबातून आरपार डोकावून अबोलीच्या रंगावर पडावं, तेही एखाद्या माळरानी.<br />इतकी ही सुंदर, मनमोहक अबोली. हे खरं की अबोलीच्या फ़ुलाला म्हणावा असा गंध नाही.<br />पण तिच्या रंगांनी ती मन जिंकते हेही तितकंच खरं.<br />तिच्या वेगवेगळ्या रंगांतून, पाकळ्यांतून आपल्याशी ती हीतगूज करत असते. नेहमीच खुलणारी, डुलणारी अबोली पाहताना, तिच्या रंगांनी आपल्या मनाच रितं रितं आभाळ भरुन येतं, तिला बघतच राहावसं वाटतं.<br /><br />आता उमजलं, सकाळी का इतंक बोललं जात होतं अबोलीबद्दल.<br /><br />पण अबोली का म्हणायचं हिला? इतके रंग, इतकी सुंदरता आहेच ना हिच्याकडे मग तरिही उगाचच का?<br />’अबोली’ म्हणजे त्यागाचं प्रतिक.<br />काहीच न बोलणारी. बरंच काही आपल्या मनाशीच दडवून बसलेली.<br />खोलवर कुठंतरी, मनाच्या तळाशी आपल्यातच हरवलेली.<br />सगळ्या जगाला दिसणारी अबोली आणी प्रत्यक्षात असणारी ’अबोली’ या दोन्ही वेगळ्या असू शकतील ना?<br />तिचा सालसपणा, अल्लड्पणा नजरेत भरतो, मग ती ’अबोली’ का?<br />की खरोखरचं या नितळ, निखळ, अल्लड अबोलीत एखादी अबोल अबोली दडलेली असेल, जगापासून दूर?<br />खुललेली अबोली पाहिली की मन टवटवीत होतं, पण ’अबोली’ हे नाव उच्चारल की मन जड होतं. का असं?<br />कदाचीत कुठल्यातरी गर्तेत गुंतलेली असेलही नेहमीच ती. हे कुणा ना कळे.<br /><br /><br />’सई’ सुद्धा अशीच आहे. मनमुरादपणे खुलणार्‍या याच ’अबोली’सारखी.<br /><br />आता उमजलं ही ’अबोली’ मनाला का साद घालत होती ते.<br />मन अधिकच बेचैन झालं आणि पुन्हा एकदा मनाचे आरोह अवरोह सुरु झालेत.<br />आता अबोली मागे पडली होती, पण तीच्या नावाने मनाशी फ़ेर धरला होता.<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-9201024337827671781?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-18469407995517482802008-08-16T10:38:00.000-07:002008-08-16T10:40:05.051-07:00सांगायचे नाही सगळे सांगावेसे वाटले तरी<br />रोखायचे नाहीत आसवे डोळ्यातून सुटले तरी<br />मोडायचे सारे नियम, तोडायचे सारे बंध<br />भरल्या मनाला वाहू द्यायच...व्हायचं निर्बंध<br />झेलायचा पाऊस, पेलायचा वादळवारा<br />समजायचं..प्रत्येकाचा असेल असा पसारा !<br />ओलसर कडा...<br />खोलवर तडा...<br />आसवांचा सडा...<br />तळहातावर झेलायचा....<br />निरखून पहायचं आसवांच तळं<br />दिसेल का कुठं आकाश निळं?<br />शोधत शोधत तळाशी जायचं<br />तळ्यात शिरून तळ्याचं व्हायचं<br />आपलीच आसवं आपण लपवतो<br />मुखवट्यात राहून हसू खपवतो<br />कधी कधी रडावं..<br />ढळावं...<br />भिजावं..आपल्याच अश्रुंत<br />मायेनं एखादा हात पुढं येईल<br />साचलेल्य तळ्याला वाहून नेईल...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1846940799551748280?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-6970154171641924062008-08-15T23:22:00.000-07:002008-08-15T23:23:56.607-07:00सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का?<br />माझ्या आठवणीत तुझी पापणी थोडीतरी वाहील का?<br />सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का?<br /><br />तुझ्या माझ्या प्रेमात खुलल्या कितीतरी सांजवेळा<br />मी नसताना हीच संध्या कातर होऊन येइल का?<br />सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का?<br /><br />दोघांच्या प्रेमात आपल्या, भिजल्या किती श्रावण्सरी<br />मी नसताना ही सर कोरडीच राहून जाईल का?<br />सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का? <br /><br />मीच आवडतो ना तुला?फ़क्त मी!<br />मी नसेल तेव्हा दुसरं कुणी माझ्याचसारखं होईल का?<br />लाखमोलांच्या अश्रुंना तुझ्या ओंजळीत कुणी घेईल का?<br />अल्लड तुझ्या हसण्याला आभाळ कुणी देईल का?<br />सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का?<br /><br />तू खुलशील पुन्हा, पुन्हा वार्‍यासंगे भिरभिरशील<br />वेडं प्रेम माझं, तुझ्या मनात खोलवर दडून कुठं राहिल का?<br />सांग ना,<br />मी नसेल तेव्हा असं काहिसं होईल का?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-697015417164192406?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-13862753521702613642008-08-13T12:04:00.000-07:002008-08-13T12:07:01.335-07:00वादळाच्या सळसळणार्‍या जिव्हांना<br />अन समुद्राच्या अघोरी भयप्रस्त लाटांना<br />जेव्हा स्व:तच्या अस्तित्वाचा रंग चढू लागतो...<br />जेव्हा जेव्हा काळरात डोळे विस्फ़ारते<br />अन पायवाटाच पायांमध्ये अड्खळू लागतात माझ्या<br />तेव्हा तेव्हा मी पेटून उठतो..<br />मी सांगतो वादळाला, त्या महाकाय लाटांना...<br />त्या काळरातीला अन त्या वाटेलाही..<br />मी 'त्राहीमाम..त्राहीमाम..' ची भीक नाही मागणार इतक्यात<br />माथा नाही टेकणार तुमच्या माजलेल्या अस्तित्वासमोर<br />दोन हात करेल..लढेल..<br />जिंकेल की कोसळेल ठाऊक नाही..<br />पण संपणार नाही..<br />कोसळलो तरी उठेल..पुन्हा पेटेल..<br />पुन्हा झुंज देईल...मीही आग होईल..<br />'मी' काय?<br />'मी' कोण?<br />जाणाल मग मला तुम्हीही.. मी तोच प्रत्येकात दडलेला..<br />वेळ येईल मग...<br />माझ्या विचारांची श्रुंखला, माझ्या शब्दांच्या बेड्या<br />तुमच्या अजस्र बाहुंना विळख्यात घेतील<br />तुमचा कालिया होईल...<br />बुडला जाल तुम्ही..<br />तुमचेच डाव तुमच्याविरुद्ध होतील..<br />आणी पुन्हा एकदा...<br />पुन्हा एकदा मग<br />'यदा यदा ही धर्मस्य..' सार्थ होईल...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1386275352170261364?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-54009040750014407942008-07-25T16:13:00.000-07:002008-07-25T16:16:34.022-07:00मनात दाटलेलं आभाळ तुझ्या<br />पिऊन टाकावसं वाटतं...<br />उधळावेसे वाटतात<br />आयुष्याचे सगळेच रंग तुझ्यावर...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />तुला मिठीत घेऊन<br />क्षितीजापार जावसं वाटत<br />तुझ्या मनात मीच दाटून<br />तुझ्या शब्दांतून मीच वहावंस वाटतं...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />सारं सारं सोडून<br />सारं जग ओलांडून<br />तुझ्या डोळ्यात साठलेला<br />एक अश्रू बनून ओघळावंस वाटतं...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />तुझा हात हातात घेऊन<br />मनातलं गुपित खोलून<br />मी तुझाच आहे फ़क्त<br />हे पुन्हा पुन्हा तुला सांगावसं वाटतं...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />तुझ्या हळव्या मनाला<br />स्पर्शावसं वाटतं<br />तुझ्या मनात उतरुन<br />तुझ्यातच उरुन रहावसं वाटतं...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />मलाही विसरून<br />तुझ्याकडं धावावसं वाटतयं<br />थकलेला, दमलेला मी<br />तुझ्या मिठीत विसावसं वाटतयं...तुझे शब्द दाटून येतात जेव्हा<br /><br />-शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5400904075001440794?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-25012569948201631382008-07-13T12:00:00.000-07:002008-10-01T15:01:31.037-07:00वार्‍यावरती लहरत जाशी...अंबरास तू कवेत घेशी<br />गंध कधी..कधी मधूशालाही...मोरपिसापरी मोहरशी<br /><br />खुलते कधी तू शामलसंध्या....क्षितीजावर अन दरवळते<br />मुक्त मुक्त तू..धुंद धुंद तू....खळ खळ तू गं खळखळते<br /><br />फ़ुलाहूनही नाजूक होते...इवलेसे दव मिठीत घेते<br />रंगहीन त्या दवास सारे..रंग तुझे तू देऊन येते<br /><br />खुलते तू झगमगते तू...नभी चांद अन झुलते तू<br />रातराणी तू गंधीत होते...मस्तीत तुझिया डूलते ते<br /><br />थकते..शिनते..निजते तू...स्वप्नकुशीत मग थिजते तू<br />स्वप्नांचा मी सौदागर गं...स्वप्ने माझी....भिजते तू<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2501256994820163138?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-41843384577346059392008-07-06T20:50:00.000-07:002008-07-06T20:51:25.214-07:00मौन मी जरी मी परी संवाद आहे<br />मांडला अताशा खरा मी वाद आहे<br /><br />तापल्या निखार्‍या तमा ना मोसमांची<br />लाख वादळांचे फुके छळवाद आहे<br /><br />का पुराण आता असे वाचाळ झाले?<br />(पोट पाळण्या होत युक्तिवाद आहे)<br /><br />तेच चांदतारे कितीदा आळवावे?<br />शब्द आज हे मांडती प्रवाद आहे<br /> <br />लेखणी अता का अशी पेटून उठली?<br />पेटल्या मनाचा कसा अनुवाद आहे?<br /><br />धुंद राहुनी कैक सरले वादळाने<br />'दीप'स्तंभ मी आजही अपवाद आहे<br /><br />--शब्द्सखा !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4184338457734605939?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-45537741897720379362008-07-05T20:29:00.000-07:002008-07-05T20:32:12.472-07:00स्वप्नात कोणता मी, शोधीत गाव आहे?<br />सत्यात हारलो मी, हर एक डाव आहे<br /><br />पाहून येथ गेला, जो तो मला असा की<br />बेनाम जिंदगीचे, बदनाम नाव आहे<br /><br />'होऊ नको दिवाणी', सांगू कसे तुला मी?<br />येथे खर्‍याखर्‍यांचा, मोडीत भाव आहे<br /><br />मी गायलेच नाही, या मैफलीत गाणे<br />खोटेच सूर सारे, खोटा जमाव आहे<br /><br />का शोक श्रावणाचा, खोटा घरात माझ्या?<br />सांगा कुणी तयाला, मजला सराव आहे<br /><br />आता पसंत ना मज, स्वर्गात राहणेही<br />ध्रुवापरी अटळ मी, शोधीत ठाव आहे<br /><br />ना दाद मागतो मी, ना वाहवा हवी मज<br />शब्दात आज माझ्या, दिसतो उठाव आहे<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4553774189772037936?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-49005271802232558512008-06-29T22:46:00.000-07:002008-07-02T05:25:28.031-07:00या आसवांस माझ्या... तू साहतेस का गं?<br />अन आठवांत माझ्या... तू राहतेस का गं?<br /><br />हरवून सूर गेले...मज सांजवेळ येता<br />या मैफ़लीत माझ्या... तू नाहतेस का गं?<br /><br />होतेस का पुजारी... अन फूल ही कधी तू<br />तुज मंदिरात माझ्या... तू वाहतेस का गं?<br /><br />आता उरात झरती... या वेदना सदाच्या<br />या वेदनेस माझ्या... तू चाहतेस का गं?<br /><br />तू दूर दूर जाता... बघ निखळले सहारे<br />पडक्या घरास माझ्या... तू पाहतेस का गं?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4900527180223255851?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-32452699172182999082008-06-18T22:45:00.000-07:002008-06-18T22:46:42.212-07:00तुषारदा तुझ्या या "गझलेपुढे" माझे शब्द काही नाही.मी थोडंसं लिहीलं आहे. तुझ्या गझलेला रिप्ल्याय म्हणुन नाही. सुचलं म्हणुन लिहीलं.<br /><br />वाटे जरा जगावे<br />सारीच बंद दारे<br /><br />कोणास कोण येथे?<br />कोणीच ना सहारे<br /><br />का पावसात आता<br />हे तापती निखारे?<br /><br />माझे न दु:ख काही<br />डोळ्यात आसरा रे?<br /><br />"माझाच तू", खरे हे<br />खोटेच सांगना रे<br /><br />खोटेच भास माझे<br />पाहून आरसा रे<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3245269917218299908?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-60315639191649052232008-06-15T14:27:00.000-07:002008-06-16T11:52:09.038-07:00<p>फ़ूलही कसे सलते उरात आहे?</p><p>वादळे कशी या अंतरात आहे?</p><p></p><p>वाट संपता माझा प्रवास होतो</p><p>पावले कशी वेड्या भरात आहे?</p><p></p><p>चुकवुनी रस्ते निघुन मरण गेले</p><p>वेदना अशा माझ्या घरात आहे</p><p></p><p>सोसतो असा आजकाल मज मी</p><p>आसवे बरी साध्या दरात आहे</p><p></p><p>वाळवंट रे हे बाग का खुलावी? </p><p>मेघ त्या कितीसे अंबरात आहे?</p><p></p><p>चांदणे ढळाले एकटा पुन्हा मी</p><p>काजळी कशी ही चांदरात आहे?</p><p></p><p>--शब्द्सखा!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6031563919164905223?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-83177890508372197142008-06-14T01:26:00.000-07:002008-06-14T01:28:56.156-07:00तुझी आठवण येता<br />नजर उगाचचं भिरभिरते<br />जुन्या आठवांना आठवुन<br />पापणी क्षणभर पुन्हा डबडबते<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />तुझी आठवण येता<br />शब्द बेभान होतात<br />लेखणीचा पाऊस<br />डायरीची पानं रान होतात<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />तुझी आठवण येता<br />मन सैरभैर होतं<br />तुझ्या आठवणी विसरुन<br />तुझ्या अवतीभवती भिरभिरतं<br /><br />--शब्द्सखा!<br /><br />तुझी आठवण येता<br />माझे सारे क्षण रिते वाटतात<br />प्रत्येक क्षणात माझ्या<br />फ़क्त तुझ्या आठवणी दाटतात<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8317789050837219714?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-71065235082209386922008-06-05T19:02:00.000-07:002008-06-05T19:03:32.098-07:00<p>कुठे रे दडलात सुरांनो?</p><p>आज केविलवाणे झालात सुरांनो?</p><p>छेडल्या ज्या तारा आजवर</p><p>घायाळ त्यांनीच आज केले सुरांनो?</p><p>मैफ़ली सजतील...उठतील...</p><p>शब्दांसाठी माझिया, तुम्ही जगायचे सुरांनो!</p><p> </p><p>--शब्द्सखा! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7106523508220938692?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-53879529936694590172008-06-04T19:44:00.000-07:002009-04-24T09:24:48.508-07:00वाचाळले कोण...मी प्रसिद्ध होत गेलो<br />तू कुजबुजला फ़क्त..मी ग्वाही देत गेलो<br /><br />तू घरात तुझिया कितीही भाषणे केली<br />आवाज उंच माझा मी घोषणा देत आलो<br /><br />म्हणशील मज बिचारा दयेने कधितरी तू<br />सुकवुन आसवे सारीच मी आता येथ आलो<br /><br />पाहू नको मला तू..मी गुन्हेगार नाही<br />अंत अद्याप न झाला...मी सुरवात होत आलो<br /><br />फ़ुलांना खुडण्याचा इथला धर्म निराळा आहे<br />होतो प्रभात कधी आता होऊन रात आलो<br /><br />--संदीप सुरळे<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5387952993669459017?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-37796033113881714892008-06-04T18:55:00.000-07:002009-04-24T09:24:48.509-07:00येथे कफ़न देऊनी त्यांनी मला सजवले<br />"पेटुनी उठ"ल्या परीच आता उपाव नाही<br /><br />ते समजतील स्व:तला भले ते थोर होते<br />मी चोर नाही हे उमजण्याखेरीच उपाव नाही<br /><br />मी कधीचा होतो शब्दांत या दंगलेला<br />आता रणात आलो...आता उपाव नाही<br /><br />का म्यानात वितळल्या तलवारी गंजलेल्या<br />आता आमनेसामने...आता उपाव नाही<br /><br />--संदीप सुरळे<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3779603311388171489?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-82606523038354714382008-06-04T18:54:00.000-07:002009-04-24T09:24:48.509-07:00वारा भरला शिडात ज्या<br />गलबत ते परतणे नाही<br /><br /><br />शोधेल किनारा ते कसेही<br />अर्ध्यात त्याचे उतरणे नाही<br /><br />वादळा कापताना संपेल ते<br />लपुन बसुन इथे उरणे नाही<br /><br />लाटांस तोंड देणे गैर कसले?<br />असेल ती मोठी...डरणे नाही<br /><br />मी सहज मरावे असे वाटले का?<br />पसंत मजला असे मरणे नाही<br /><br />--संदीप सुरळे<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8260652303835471438?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-79452959504978146882008-06-04T18:01:00.000-07:002009-04-24T09:24:48.510-07:00असशील तू चंद्र रातींना खुलणारा..<br />अंधार्‍या राती चमकणारा..<br />तुझ्या रुपाने खुलवशील तू काळोख क्षणभर..<br />सगळे बघतीलही तुला..क्षणभर.<br /><br />तू नेहमीच नितळ दिसशील<br />कधीकधी बिच्चारा होऊन दडुनही बसशील<br />ओवाळतील तुला सगळेच<br />मानतीलही तुला सगळेच..<br /><br />पण तू..<br />तू त्या सुर्यामुळे चमकतोस<br />सुर्य आहे म्हणुन तुझी रोशनी आहे<br />त्याच्याचमुळे तुझी निशाणी आहे..<br /><br />मी आहे लहानगा.<br />दूर दूर आकाशी...<br />एखाद्या ठिपक्यासारखा वावरणारा..<br /><br />पण मी...<br />मी अटळ आहे...<br />मी अढळ आहे..<br />मी स्वयंप्रकाशी आहे..<br />मी धृव आहे....<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7945295950497814688?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-65682428843392071312008-06-03T21:14:00.000-07:002009-04-24T09:24:48.510-07:00का शब्द मौन हे मौन का आवाज होते?<br />माझ्यासवे निघाले जळाया राज होते<br /><br />का कत्तले तयांनी माझी हजारो केली?<br />माझे इथे कितीक झाले आगाज होते?<br /><br />"या" वादळास मी कैकदा बोलेल आता<br /> सारेच बोल इथले फ़क्त हवाबाज होते<br /><br />येथे उगा कशाला अता मी भीक मागू?<br />माझेच शब्द् श्रिमंत माझा साज होते<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6568242884339207131?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-3920861888232961462008-05-26T20:44:00.000-07:002008-05-29T13:34:36.494-07:00श्रावणी कोठून आली ही वावटळ<br />वाळवंटी स्वैर झाली ही वावटळ<br /><br />का फ़ुलांनी सजविले खोटेच मजला<br />भावली मज आज आली ही वावटळ<br /><br />वादळाने बांधली कधिची सोयरी<br />वीज बनुनी आज व्याली ही वावटळ<br /><br />आजही होते इरादे साधेच रे<br />सांडली का आज प्याली ही वावटळ<br /><br />नेहमी तू भग्न, आता का रंगली<br />रंग माझे आज ल्याली ही वावटळ<br /><br />'दीप' विझला, थांबला झंझावात ही<br />आज का झाली 'रुदाली' ही वावटळ<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-392086188823296146?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-26739409696599292142008-05-26T20:39:00.000-07:002008-05-26T20:43:10.966-07:00विवेकच्या कवितेला reply..<br /><br />मीत्रा....तुझी कवीता भिडली खुपच!<br /><br /><br />मनाच्या फ़ांदीवर कधी एखादी कोकीळा,<br />काही क्षणांसाठी विसाव्याला येते<br />आपण भटकत असतो उनाड्पणे<br />अन नकळतच ती एखादी तान छेडून जाते.....<br />त्या सुरेल, सुमधुर सुरानं<br />आपणही वेडावतो... नादावतो...<br />क्षणभर का होईना पण<br />आपणही ती धून ऐकुन हरवतो<br />असेच क्षण येतात जातात<br />आपण आपल्यापासुन कुठंतरी दूर गेलेलो असतो<br />सारं सारं फ़िकं वाटू लागतं जगातलं<br />त्या सुरात आपण पुरते चिंब झालेलो असतो<br />अचानक क्षणभरासाठी कोकीळेचे ते सूर बंद होतात<br />कोकिळा आपल्याशी हितगुज करु लागते<br />आपण कावरेबावरे होतो<br />"माझे हे सूर अर्पायचे आहेत तुला आयुष्यभरासाठी..."असं काहीसं ती बोलू लागते...<br />क्षणभर आपल्यालाही प्रेमाचा पाझर फ़ुटतो<br />हातात चंद्र, तारे आल्यासारखं वाटतं<br />कोकीळा आपल्याकडे आसं लावून बसलेली असते<br />अन आपल्याला मात्र आपलं "ते" जग आठवू लागतं<br />....<br />...<br />...<br />इथंच सारी गोची होते...<br />अमूल्य, निस्वार्थ असे ते कोकीळेचे सूर...तीचं ते प्रेम<br />आपण तसंच मनाच्या त्या फ़ांदीवर ठेवुन<br />"वेगळ्या" सावलीच्या शोधात निघतो..<br />ही वेगळी सावली कोणती हे आपल्यालाही माहीत नसतं..<br />तरीही आपला प्रवास सुरु राहतो..भर उन्हात!!!<br />कोकीळाही तशीच झुरत राहते...भर उन्हात!!!<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2673940969659929214?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-67439416363078519982008-05-26T20:30:00.000-07:002008-05-26T20:31:42.016-07:00सुने श्वास...<br />शब्दही सुनेच आता...<br />तू गेलीस तुझ्या सुरांना घेऊन<br />अन माझे शब्द पोरके झाले<br />मी शोधत असतो माझ्या शब्दांना<br />वेडा होऊन...<br />पण तुझ्या सुरांशिवाय<br />माझे शब्द कधी उमटले होते?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6743941636307851998?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-10213127855550137612008-05-24T16:10:00.000-07:002008-05-24T16:12:48.699-07:00आपल्या आवडीच्या लोकांबद्दल आपल्याला बोलायला खुप आवडतं नाही का?<br />आणी त्यातल्या त्यात लिहायला तर खुपच!<br />आणी तेही असं मैफ़लीत असेल तर क्या केहने....<br />माझी "सगळ्यात" आवडती कवयित्री "काव्या ताई" इथे.<br />काव्या ताई बद्दल लीहीण्यासाठी वाट बघत होतो आणी सनिलदा ने हा थ्रेड काढला...थँक्स सनिलदा!<br />मी एकदाच भेटलो काव्याताईला....अरे आपल्या काव्यांजलीच्या शीबीरात ठाण्याला होत्या ना त्या...<br /><br /><br />तीच्या शब्दांत एक "ऐट"..<br />..<br />..<br />शब्दांनी बेभान करणारी ती..काव्या<br />शब्दांनी मनं जिंकणारी ती..काव्या<br /><br />कधी तीचे शब्द् वादळात खेळतात<br />कधी हवेच्या झोक्यावर हळुवार डुलतात<br />...<br />...<br />...<br />तीच्या शब्दांत आयुष्याचे श्वास विणलेले जणु<br />तीच्या शब्दांत आपलेच आयुष्य लपलेले जणु<br />हेच शब्द कधी फ़ुलांसारखे इवलेसे,नाजुकसे..<br />हेच शब्द कधी श्रावणसरीसारखे अलगदसे..<br />..<br />..<br />..<br />बोलक्या डोळ्यांत तीच्या भावनेचा पूर...<br />शब्द तीचे कधी मनात दाटवीती हूरहूर..<br />...<br />"काव्या"... एक प्रवाह "सुरेल" शब्दांचा...<br />"काव्या"... एक प्रवाह "सुंदर" आयुष्याचा...<br />"काव्या"... एक गीत आपुल्या ओठांतले<br />"काव्या"...एक हिरवेसे झाड आयुष्याच्या वाटांतले...<br /><br />--संदीप (शब्द्सखा)<br />काव्याताई तुला खुप सार्‍या शुभेच्छा !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1021312785555013761?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-60527259844145375712008-05-23T15:03:00.000-07:002008-05-23T15:04:51.165-07:00पावसाची एक सर<br />भिजवील तुला आता...<br />चिंब चिंब करेल नखशिखांत..<br />तुझ्या रुपाला अजुनच खुलवेल ती..<br />तीच्या अजाण... हळुवार थेंबांना<br />तू ओंजळीत घे तुझ्या<br />आता बघ या थेंबांकडं...<br />बघ..<br />एखादा चेहरा दिसतो का?<br />बघ..एखादा थेंब या सरिचा,<br />तुझ्या काळजाला भिडतो का?<br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6052725984414537571?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-22716350476401224712008-05-22T14:29:00.000-07:002008-05-22T14:31:21.678-07:00वाटते मोगर्याचे मी फूल व्हावे<br />ओंजळीत तू मला डोळे भरुन पहावे<br /><br />वाटते मोगर्याचा गजरा मी बनावे<br />तुझिया केसुंत मला तू माळून घ्यावे<br /><br />वाटते मोगर्याची मी पाकळी व्हावे<br />तुझिया ओठांवरी मी शांत पहुडावे<br /><br />वाटते मज् मोगर्याचा मी गंध व्हावे<br />गंधास या श्वासात तू भरून घ्यावे<br /><br />वाटते मोगर्याचे मी झाड व्हावे<br />तुझ्यासवे अंगणी तुझ्या मी झुलावे<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2271635047640122471?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-45424469252380954192008-05-21T17:13:00.000-07:002008-05-21T17:15:23.344-07:00तू झरा हो..<br />जमेल तसा वाहत जा..<br />मनामनात राहत जा...<br /><br />तू वारा बन..<br />गंध फ़ुलांचा पेरत जा...<br />दुसर्‍यांसाठी सरत जा...<br /><br />तू बन घन काळा<br />मनमुराद बरसत जा..<br />स्व:तसाठी नाही..दुनियेसाठी तरसत जा...<br /><br />कधी कधी तू सुर्यही हो..<br />मान्य आहे, तू जळशील..<br />पण दुसर्‍यांसाठी तू वरदान ठरशील..<br /><br />नाहीच जमलं काही तर<br />तर तू वाळलेल्या झाडाची काठी हो...<br />कुणा एखाद्या आजोबाच्या हातातली लाठी हो...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4542446925238095419?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-9960480608655380422008-05-21T17:11:00.000-07:002008-05-21T17:15:23.344-07:00रात्र एकटी असते..<br />दिवसही एकटाच...<br />अरे...तु एकटा..<br />मीही एकटाच<br />साथ असतात ते फ़क्त भास<br />कुणीतरी साथ असण्याचे<br />तू घाबरु नकोस...<br />इथं तुझं कूणी नाही ना?<br />अरे इथं माझंही कुणी नाही...<br />इतकंच काय?<br />विचार कुणालाही...<br />इथं कुणाचंच कुणी नाही...<br />इथं सगळेचजण जपतात ’नातं’<br />फ़क्त एक ओझं म्हणुन...<br />..<br />...<br />तुला ती गोष्ट आठवते?<br />त्या माकडीणीची?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-996048060865538042?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-9976927051185005132008-05-20T21:15:00.000-07:002008-05-20T21:17:36.433-07:00तू झरा हो..<br />जमेल तसा वाहत जा..<br />मनामनात राहत जा...<br /><br />तू वारा बन..<br />गंध फ़ुलांचा पेरत जा...<br />दुसर्‍यांसाठी सरत जा...<br /><br />तू बन घन काळा<br />मनमुराद बरसत जा..<br />स्व:तसाठी नाही..दुनियेसाठी तरसत जा..<br /><br />.कधी कधी तू सुर्यही हो.<br />.मान्य आहे, तू जळशील..<br />पण दुसर्‍यांसाठी तू वरदान ठरशील..<br /><br />नाहीच जमलं काही तर<br />तर तू वाळलेल्या झाडाची काठी हो...<br />कुणा एखाद्या आजोबाच्या हातातली लाठी हो...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-997692705118500513?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-63949599659066763422008-05-20T21:11:00.000-07:002008-05-20T21:15:00.612-07:00रात्र एकटी असते..<br />दिवसही एकटाच...<br />अरे...तु एकटा..<br />मीही एकटाच<br />साथ असतात ते फ़क्त भास<br />कुणीतरी साथ असण्याचे<br />तू घाबरु नकोस...<br />इथं तुझं कूणी नाही ना?<br />अरे इथं माझंही कुणी नाही...<br />इतकंच काय?<br />विचार कुणालाही...<br />इथं कुणाचंच कुणी नाही...<br />इथं सगळेचजण जपतात ’नाते’<br />फ़क्त एक ओझं म्हणुन..<br />..<br />..<br />..<br />तुला ती गोष्ट आठवते?<br />त्या माकडीणीची?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6394959965906676342?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-42184422189435790002008-05-20T18:16:00.000-07:002008-05-20T18:17:19.306-07:00तू खुलावे अन फ़ुलांचे रंग घ्यावे<br />तू मला या चांदराती रंगवावे<br /><br />तुज गुलाबी या पहाटे जाग यावी<br />श्वास श्वासांनी पुन्हा मग दंग व्हावे<br /><br />थरथरे हे ओठ आणिक सूर कापे<br />तनमनी या आज रंगतरंग यावे<br /><br />मंतरावी रात, आता ओढ वाटे<br />चांद वेड्या चांदणीचे अंग ल्यावे<br /><br />का मिठी उबदार ऐशी दूर आहे<br />'दीप' जळतो तू तयाचा संग व्हावे<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4218442218943579000?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-76101505404081381912008-05-20T16:30:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.107-07:00आरं...<br />पिकलं शिवार,राखलं शिवार<br />औदाच्या पावसानं...<br />आरं...<br />वांगी न गवार,गहू न जवार<br />औदाच्या पावसानं...<br /><br />आरं...<br />सपान तारलं, ढोरांना चारलं<br />औदाच्या पावसानं...<br />आरं...<br />पाणी बी मुरलं, शेतीत जिरलं<br />औदाच्या पावसानं...<br /><br /><br />आरं...<br />रुबाब डौल नं,देवाचा कौल<br />औदाच्या पावसानं...<br />आरं...<br />घबाड गावलं,नशिब धावलं<br />औदाच्या पावसानं...<br /><br />आरं...<br />सुखाचं गान, सुखाची खाण<br />औदाच्या पावसानं...<br />आरं...<br />हिरवं हे मन, हिरवं हे रान<br />औदाच्या पावसानं...<br /><br /><br />--शब्द्सखा<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7610150540408138191?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-46009603677690051222008-05-20T16:12:00.000-07:002008-06-05T21:42:04.780-07:00बाबा बाबा तला ना<br />आपण पावथामदी दाउ<br />तिथ दाल थेलू<br />आपण मातिमदी लोलू<br /><br />बाबा त्या धालांना<br />थंदी नाही वादत?<br />बाबा त्या फ़ुलांना<br />त्या दाला नाही लादत?<br /><br />पावथाच्या धली<br />फ़्लीज आहे ता बाबा?<br />त्याच्या फ़्लीजमधे<br />छोता छोता बल्फ़ तथा ताय बाबा?<br /><br />बाबा धोलानाथ तुथंय<br />पाउत तल आला<br />दाल दाल पाणी<br />पाउत वल्ला धाला<br /><br />बाबा ताददाची होली<br />तलायचीये मला<br />होलीत बथुन<br />पावथाच्या धली दायतंय मला<br /><br />बाबा बाबा पाउत तुथं लाहतो?<br />तुथं ये त्यातं धल ?<br />बाबा शिली तल नाही<br />मंग तो तथा दातो वल?<br /><br />बाबा पाऊत तुदं देला?<br />पाऊत हलउन देला<br />तो भिदला म्हनुन<br />त्याच्या मम्मीने माल्ल त्याला?<br /><br />बाबो!!! लथ्यावल तिती पाणी<br />आता लत्था वाहुन देला?<br />उद्या शालाच नाही आता<br />लत्था हलवुन देला<br /><br />बाबा बाबा, मी देलो नाही म्हणुन<br />पावथाला लाग आला ना...<br />बाबा थांगा ना<br />पाउत माध्यावल लुसला ना....<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4600960367769005122?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-51488143819478034682008-05-20T15:57:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.109-07:00पाऊस आल्यावरी हा<br />आठवणी तुझ्याच दाटे<br />हरएक थेंब त्याचा<br />बनती हजार काटे<br /><br />मल्हार साज घेई<br />मी कावरा बावरा<br />थेंब चिंब आसवांनी<br />आसवांचा हा आसरा<br /><br />का तुझ्या गीतांनी<br />अताशा साद द्यावी?<br />मी तुझ्यावीना का<br />सरिंची दाद घ्यावी?<br /><br />परतुन घरात जेव्हा<br />मी दार बंद करतो<br />तो हरवलेला बाहेर<br />आसवांचा पाऊस उरतो<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5148814381947803468?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-89592999277310941452008-05-20T15:53:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.110-07:00चिंब पावसाच्या धारा<br />सवे ओथंबल्या गारा<br />अशा या गं सरीसवे<br />सये यावे तू आधारा<br /><br />चिंब रान सारे झाले<br />थेंबा थेंबात भिजले<br />झरले गं थेंब कसे?<br />हे उराउरात उरले<br /><br />तुझ्या गालावर थेंब<br />ओठावर ओघळावे<br />तुला चिंब भिजवावे<br />मीच एक थेंब व्हावे<br /><br />चिंब सरिंनी गं तुला<br />सये चिंब भिजवावे<br />उन्हं पावसात यावी<br />रुप तुझे गं खुलावे<br /><br />हात गुंफ़ुनीया हाती<br />झेलु दोन थेंब चल<br />पाऊसही न इथे अता<br />बोलू थोडे प्रेमबोल<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8959299927731094145?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-52299245933146533272008-05-18T13:20:00.000-07:002008-05-18T13:21:06.938-07:00प्रत्येक शब्दाने तुझ्या<br />मैफ़लीचे गीत व्हावे<br />सूर तुझ्या मैफ़लीचे<br />दूर दूर जावे<br /><br />तुजपुढे ठेंगणे व्हावे<br />त्या उंच अंबराने<br />साथ तुझी द्यावी<br />यशाच्या प्रत्येक शिखराने<br /><br />बागडावे तू<br />नभी उंच उडावे तू<br />बनुन मोती सुंदरसा<br />शिंपल्यात पडावे तू<br /><br />प्रत्येक क्षणाला<br />पडावी तुझी भुल<br />खुलावेस तू सदा<br />बनुन हसरेसे फ़ुल<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5229924593314653327?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-73866432376778580422008-05-18T13:13:00.000-07:002008-05-18T13:17:26.672-07:00पावसाच्या प्रत्येक सरिच्या,<br />प्रत्येक थेंबाइतका आनंद, प्रेम...<br /> तुझ्या आयुष्यात यावं.<br />तुझ्यासाठी ग्रिष्मानही श्रावण व्हावं...<br />प्रत्येक फ़ुलाच्या प्रत्येक पाकळीसवे तू फ़ुलावं...<br />हवेच्या प्रत्येक झोक्यावर तू मनमुक्त झुलावं...<br />तू म्हणशील तसा हा ऋतु खुलावा...<br />तू म्हणशील तसा गंध तुला भुलावा...<br />तू धुंद..<br />तू स्वैर..<br />तू स्वर..<br />तू साज..<br />तू ’सई’.................<br /><br />सई..वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7386643237677858042?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-43149179332611477072008-05-18T13:12:00.000-07:002008-05-18T13:22:56.980-07:00गंध हवेत दरवळावा चहुवार<br />हसू तुझे असे खुलावे<br />प्रत्येक क्षणाच्या प्रत्येक क्षणी<br />तू प्राजक्त बनुन फ़ुलावे ...<br /><br />...प्राजक्त जेव्हा खुलतो ना तेव्हा अगदी मनमुराद खुलतो...सगळीकडे त्याचा गंध आणी त्याची सुंदरता..तुही असंच खुलावसं...प्राजक्तासारखं...प्रत्येक क्षणाच्या प्रत्येक क्षणी ...<br /><br />वाढदिवसाच्या खुप सार्‍या शुभेच्छा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4314917933261147707?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-24397162559100599602008-05-17T12:50:00.000-07:002008-05-17T12:52:08.297-07:00हाय..नजरेशी नजरही भिडली होती<br />स्पंदने अन ह्रदयाची अडली होती<br /><br />पाहिले ना मी फ़ुलांना त्या फ़ुलणार्‍या<br />मी कळी नाजूकशी ही खुडली होती<br /><br />हासलो मी ही जरासा का, हे न कळे<br />पाकळ्यांवरती खळी मग पडली होती<br /><br />गंध दाटू लागला या वाटेवरती<br />रातराणी तुच इथे का दडली होती?<br /><br />’दीप’वेडी ’दीप’ची तू गं होताना<br />प्रित ही वेडी युगांची जडली होती<br /><br />--शब्द्सखा<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2439716255910059960?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-36212390318655199972008-05-17T12:43:00.000-07:002008-05-17T12:46:43.537-07:00तुझे सूर,<br />असे तनमनी भिनले....<br />विसरलो मी मलाही क्षणभर<br />पाऊल जागीच थबकले...<br />मी लिहील अखंड..<br />तुझ्यासाठी...<br />तुझ्या सुरांसाठी......<br />.....जाणतो मी,<br />सूर तुझे,<br />आहेत माझ्याचसाठी........<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3621239031865519997?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-8790416628943808412008-05-15T16:16:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.111-07:00रिमझिमत्या पावसाला<br />सखये तू मिठीत घ्यावे<br />तोच पाऊस अंगणी या<br />मी त्याच्यात चिंब व्हावे<br /><br />मी झेलुन घेईल सखये<br />हर एक थेंब त्याचा<br />प्रत्येक थेंबात तुझी भेट<br />इतके प्रेम तू पावसाला द्यावे<br /><br />सर ओथंबून येई<br />प्रेम तुझे बरसून जाई<br />तुझ्या प्रेमात भिजल्या सरिने<br />सखये तुझे गीत गावे<br /><br />एक थेंब माझ्याही गाली<br />हलकेच त्यास अशी लाज यावी<br />तू ओठांनी टिपशी थेंब जे<br />सरिने पुन्हा त्यांना भरावे<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-879041662894380841?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-56903692637034578932008-05-15T08:32:00.000-07:002008-05-15T08:34:49.540-07:00मन जड झालंय,<br />हलकं करावंस वाटतंय...<br />चहुवार नजर फ़िरवली<br />पण सगळेच खांदे कमजोर...<br />कोण कुणाला आधार देणार?<br />कुणाच्या मनाला कोण उमजणार?<br />सगळेच जण आधार शोधतात<br />थोडेच जण मात्र आधार होतात.<br /><br />मग मी कोण?<br />मी आधार शोधणारा<br />की मी आधार होणारा?<br />मी आधार होणारा आहे की नाही ते माहित नाही<br />पण मी आधार शोधणारा नक्किच नाही.<br />माझ्यासारखंच मी माझ्या मनालाही बजावलं होतं,<br />"स्व:तच्या आधाराला स्व:तचा खांदा शोध"<br />पण मनच ते........<br /><br />....आता मन आधार शोधतय,<br />अन मला त्याचा आधार बनायचंय...<br /><br />--शब्द्सखा<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5690369263703457893?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-86184154001759746872008-05-13T19:39:00.000-07:002008-05-13T19:40:19.514-07:00तुझे सूर,<br />असे तनमनी भिनले....<br />विसरलो मी मलाही क्षणभर<br />पाऊल जागीच थबकले...<br />मी लिहील अखंड..<br />तुझ्यासाठी...<br />तुझ्या सुरांसाठी...........<br />जाणतो मी,<br />सूर तुझे,<br />आहेत माझ्याचसाठी........<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8618415400175974687?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-77860551598598735442008-05-13T19:37:00.000-07:002008-05-13T19:38:48.746-07:00जयपूर मध्ये प्राण गमावलेल्यांना श्रध्दांजली.....<br />देश माझा मीच उसने श्वास घ्यावे<br />मी शिकार घरात माझ्या का ठरावे?<br /><br />मांडती बाजार बडवे हे जिवांचा<br />का मला त्यांनी लिलावी धरावे?<br /><br />मीठ खाती त्याच ताटी थुंकती हे<br />लोकशाही अन मागते येथे पुरावे<br /><br />आपले होऊन त्यांचे वागणे हे<br />कुंपणाने शेत येथे मग चरावे?<br /><br />भ्याड साला वार तू पाठीत करशी<br />एकदा रे होऊनी तू मर्द यावे<br /><br />कोवळ्याशा या जिवांना मारणारे<br />शाप माझा ’कूळ तुमचे नष्ट व्हावे’<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7786055159859873544?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-19846598096283123672008-05-12T21:30:00.000-07:002008-05-12T22:05:32.816-07:00ऐन राती कापले का हुंदके हे?<br />झोपलो मी जागले का हुंदके हे?<br /><br />आसवांना या ढळाया वाट नाही<br />पापण्यांनी व्यापले का हुंदके हे<br /><br />का जरासा तुजसमोरी हासलो मी<br />मीच माझे दाबले का हुंदके हे?<br /><br />जाळुनी गेल्या सरी मज पावसाळी<br />श्रावणी या तापले का हुंदके हे?<br /><br />हासणे मी मागता तुजला जरासे<br />सांग ना तू लाभले का हुंदके हे?<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1984659809628312367?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-58265879765184265012008-05-12T21:28:00.000-07:002008-05-12T21:29:52.608-07:00सूर माझे जुळले<br />सूर तुझे जुळले<br />कसे गं हे नाते<br />सुरांचे सुरांना कळले?<br /><br />सूर शब्दात तुझ्या<br />सूर साजात तुझ्या<br />जीवनात माझ्या गं<br />कसे हे सूर तुझे ढळले?<br /><br />तुझे गीत<br />तुझे सूर<br />तुझे प्रेम<br />तुझे श्वास माझ्या श्वासांत दरळले...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5826587976518426501?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-12325452723185675542008-05-11T14:07:00.000-07:002008-05-11T14:10:07.791-07:00तुझ्या शब्दांनीच<br />माझ्या सुरांना साज येतो...<br />कधिचे मूक झालेले सूर माझे<br />तुझ्या शब्दांनी त्यांनाही आवाज येतो....<br />तुझे शब्दच गं<br />या जीवनाचे सूर झाले<br />माझ्या नकळत तुझ्या शब्दांसाठी<br />माझे सूर आले....<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1232545272318567554?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-91579332425973887022008-05-11T14:05:00.000-07:002008-05-11T14:10:07.792-07:00तुझी पैजणं...<br />तुझी कंकणं...<br />तुझे श्वास..<br />तुझे भास...<br />सूर तुझे असे भोवताली..<br />मन वेडे, कावरे बावरे...<br />तुझ्या पापण्यांत वावरे<br />तू श्रावणाची सर चिंब..<br />तू माझेच प्रतिबिंब....<br />सूर तुझे मधूर<br />मनास असे हेलावती....<br />माझ्या उनाड शब्दांनाही...<br />तुझे सूर तालात बांधती....<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-9157933242597388702?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-6883557966248800462008-05-11T14:04:00.000-07:002008-05-11T14:05:44.635-07:00तुझ्या सुरानेच तर<br />पावलं अडखळली जराशी...<br />त्यालाही नाही होता आलं मीरेचं..<br />माझंही तेचं झालं..<br />तोही बंधनात अडकला होता..<br />अन मीही...बंधनात...<br />कदाचित ही बंधनं,<br />तुझ्या सुरांना वरचढ ठरलीत.........<br />.......आणी आता,<br />अता जगण्याची बंधनं आहेत...<br />तुझ्या सुरांना फ़क्त आठवत.................<br /><br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-688355796624880046?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-75692828435571938192008-05-11T14:02:00.000-07:002008-05-11T14:10:07.793-07:00चिंब पाऊस..<br />सोबतीला तुझ्या सुरांची मैफ़ल...<br />तुझ्या सुरांच्या तालावर बरसणारे<br />ते सरिंचे थेंब...<br />गिरक्या घेणारी ती झाडं...<br />खुलणारी फ़ूलं.........<br />वेडा पाऊसही माझ्यासवे<br />तुझ्या सुरांत चिंब भिजलेला...<br />आता थांबवू नकोस तुझे सूर<br />मला आयुष्यभर भिजायचंय..<br />तुझ्या सुरांच्या या पावसात....<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7569282843557193819?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-21958411026056677682008-05-10T13:30:00.000-07:002008-06-02T00:15:43.931-07:00येतसे क्षण जातसे क्षण भान नाही<br />’त्या’ हिशेबी वाटते हे पान नाही<br /><br />शब्द माझे गं हे तुझे दास झाले<br />ओठ तू अन मी तुझे का गान नाही<br /><br />का तुला मी अन मला तू आठवावे?<br />जिंदगी हे आठवांचे रान नाही<br /><br />सोडतो मी सुरांच्या या मैफ़लींना<br />गायिले मी उमजणारे कान नाही<br /><br />मी उगा का ही दयेची भीक मागू?<br />भास्कराला सावल्यांचे दान नाही<br /><br />वादळांना कापताना श्वास सरला<br />हा किनारा गलबताचे स्थान नाही<br /><br />पेटती त्यांच्या मशाली का दुपारी?<br />’दीप’ जो तिमिरात त्याला शान नाही<br /><br />काय वाचाळले ते? मी चोर होतो?<br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2195841102605667768?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-7972649574610077522008-05-07T17:25:00.000-07:002008-05-07T19:25:06.429-07:00मी गीत...माझे सूर तू<br />मी रात...माझी भोर तू<br />मी देह...माझे श्वास तू<br />मी रुक्ष...माझी आस तू<br />मी प्रवासी...माझी वाट तू<br />मी किनारा..माझी लाट तू<br />मी मौन...माझा आवाज तू<br />मी गौण...माझा साज तू<br />मी जरासाच...तू खुप आहे<br />मी तुझ्या..तू माझ्या अंतरी राहे<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-797264957461007752?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-39738219953058220432008-05-07T16:43:00.000-07:002008-05-07T16:45:26.236-07:00काळोख काजळाहुनी गहिरा...<br />पानांची सळसळ...<br />अंगाला थरकाप....<br />चंद्रही रुसलेला या रातीला...<br /><br />पावलं झपझप चालतात..<br />वाट मीळेल तिकडे वळतात...<br /><br />भरकटतेय मी दिशाहीन,<br />वादळात सापडलेल्या गलबतासारखी<br />मनी विचार डोकावतो जरासा,<br />उद्याची सकाळ येईल????<br />...<br />...<br />अन तेव्हा,<br />अगदी त्याच क्षणी<br />तुझे सूर घुमू लागतात कानी..<br />वाट सापडते जीवनाची..<br />अन सुरू होतो तुझ्या सुरांच्या दिशेनं माझा प्रवास....<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3973821995305822043?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-82060772381684788482008-05-07T16:01:00.001-07:002008-05-07T19:17:36.892-07:00किती रे वेड लावशील?<br />तुझ्या या नादमय बासरीने..<br />हरवायला होतं..<br />पाऊल नीघता नीघत नाही....<br />उन पाऊस..पावलं काहीच बघत नाही...<br />जरी मी म्हणते,<br />थांबव तुझी बासरी...<br />तरीही तू छेडत रहा तीच धून...<br />प्रेमधून...<br />काळजात उतरते...<br />तुझं प्रेम बनुन!<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8206077238168478848?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-42528992462739420672008-05-07T15:59:00.002-07:002008-05-07T19:18:33.034-07:00हे गं काय तुझ?<br />कधिही आपलं म्हणतेस,<br />" ...मला काही शब्द दे..<br />...प्रेम उधळ शब्दांतुन तुझं...<br />...मला तुझ्या शब्दांत हरवू दे..."<br />असले काहिशे तुझे हट्ट...<br />पण खरं सांगू?<br />आवडतात तुझे असले हट्ट...<br />कुणाला बोलू नकोस,<br />पण मनातलं सांगतो...<br />मलाही नाही समजत,<br />तुझ्यासाठी कसे... कुठुन येतात माझे शब्द...पाऊस बनुन......<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-4252899246273942067?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-81393339367409655572008-05-07T15:59:00.001-07:002008-05-07T19:19:29.705-07:00माझं ’मी’पण विसरले रे मी...<br />तुझी... फ़क्त तुझी उरले रे मी...<br />तुझ्या शब्दांनी प्रीत सजते...<br />तुझ्या सुरांत चिंब भिजते..<br />मी श्यामवेडी राधिका...<br />बासुरी तू...धुंद मी गोपिका...<br />सजणा,<br />तुही जरासं तुझं ’तू’पण विसर रे...<br />माझा... फ़क्त माझा होऊन जरासं जग रे...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8139333936740965557?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-85319905779020109472008-05-07T15:57:00.000-07:002008-05-07T19:20:44.323-07:00माझ्या शब्दांचं तुझ्यासाठी झुरणं<br />माझ्या स्वरांचं तुलाच पुकारणं...<br />मग माझे शब्द अन माझे सूर<br />तुझ्यापासुन वेगळे कसे...<br />सांग ना?<br />अगं वेडे,<br />तू आहेस म्हनूनच,<br />माझे सूर या शब्दांना आळवतात...<br />तुझ्यावीणा माझे सूर अपुर्ण...<br />तुझ्यावीणा माझे शब्द जीर्ण...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8531990577902010947?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-58204803021076036252008-05-07T15:56:00.000-07:002008-05-07T19:21:43.980-07:00कुठंतरी सूर घुमतायेत..<br />अगदी काळजाला भिडणारे..<br />काळजाला साद घालणारे..<br />आपलेसे वाटणारे..<br />वेडापिसा होतोय आता...<br />कुंठं?कोण?माझ्यासाठी?<br />का सापडतं नाहिये मला?....<br />अगं राणी,<br />माझ्या शेजारी बसुन,<br />मनातल्या मनात मलाच पुकारते आहेस?<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-5820480302107603625?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-14340503629082661102008-05-07T15:55:00.000-07:002008-05-07T19:22:24.089-07:00तुझ्यावर प्रेम करताना<br />हे आयुष्य अपुरं पडलंच कधी तर..<br />हे शब्द आहेत माझे..<br />तुझ्यावर प्रेम करायला..<br />माझंच रुप तेही..<br />तेही तुझ्यावर तितकंच प्रेम करतात..<br />तेही तुझ्यासाठी तितकंच झुरतात..<br />फ़क्त...<br />फ़क्त तू त्यांना तुझी ओळख दाखवं.....माझी सखी म्हणुन!!!<br /><br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1434050362908266110?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-5753310902754715862008-05-07T12:01:00.000-07:002008-05-08T10:45:52.329-07:00सांज झाली साकी अताशा अताशा<br />प्यास आली साकी अताशा अताशा<br /><br />आसवे माझी कोरडी ही कशी गं?<br />रात न्हाली साकी अताशा अताशा<br /><br />वेदना अजुनी ह्या कशा जागताहे?<br />जाम खाली साकी अताशा अताशा<br /><br />वाटते न्यावे दूर मज तू जरासे<br />चाल चाली साकी अताशा अताशा<br /><br />विसर तू ही दु:खे तुझ्या जी उराशी<br />हास गाली साकी अताशा अताशा<br /><br />काय उरले सोडून या मैफलींना ?<br />कोण वाली साकी अताशा अताशा?<br /><br />----शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-575331090275471586?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-30344583272968857212008-05-05T16:04:00.000-07:002008-05-05T16:05:56.948-07:00मिटतील पाऊलखुणा<br />नवी वाट सुरु होईल<br />सागर किनारी पाऊलखुण<br />कितीशी वेळ राहील?<br /><br />मी इथुन हटताच<br />एखादी लाट येईल<br />वाळुबरोबरच ती लाट मग<br />तुझ्या पाऊलखुणांनाही ओढुन नेईल<br /><br />मीही म्हणेल जाऊदे<br />क्षणासाठीच होत्या तुझ्या पाऊलखुणा<br />तू गेलीस अन मिटल्या<br />तुझ्या पाऊलखुणा<br /><br />पण,<br />पण तुझ्या आठवांच्या खुणा<br />रुतल्या आहेत खुप खोलवर मनात<br />आता का शोधू पाऊलखुणा<br />आता शोधतो तुझ्या आठवांना<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3034458327296885721?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-80616149128082005052008-05-04T10:05:00.000-07:002008-05-04T10:06:10.386-07:00का जगावे? किती जगावे?<br />प्रश्न असे का मनी उतरावे?<br /><br />कोण माझ्या सावलीत आहे?<br />माझेच मी किती शोध घ्यावे?<br /><br />वाट एकट्याची चालायचीच आहे<br />वाटेला का मी उगा दोष द्यावे?<br /><br />पेटत्या सुर्याला आपले म्हटलो<br />ऐन उन्हाळी त्याचे किती रोष घ्यावे?<br /><br />धावतोच आहे..तरिही दूर अजुनी<br />पैलतीरानेच त्या मुद्दाम दूर जावे<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8061614912808200505?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-85318110361552811692008-05-03T01:19:00.000-07:002008-05-03T01:21:42.514-07:00अदृश्य रंगामध्ये मिसळुन<br />प्रकाशही बेईमान झाला...<br />सावलीही साथ सोडुन गेली<br />समोर उभा तो धिप्पाड अंध:कार...<br />मला गिळण्यासाठी..<br />त्या प्रकाशासारखंच...<br />फ़क्त एक क्षण...<br />माझा एकच क्षण त्याला हवा आहे..<br />त्या एकाच क्षणात तो जिंकेल..<br />पण मला,<br />मला प्रत्येक क्षणी जिंकायला हवं..<br />एकाच क्षणाची गफ़लत<br />आणी................<br />पण मला जगायचंय..<br />पुन्हा प्रकाश येईपर्यंत..<br />ह्या काळाला मला हरवायचंय..<br />ह्या काळरातीशी मला लढायचंय...<br />अहोरात्र...<br /><br />सारं जग झोपेल आता<br />पण मला,<br />मला मात्र जागायला हवं त्याच्यासोबत,<br />कारण,<br />कारण ’रात्र आरंभ’ होतेय ...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-8531811036155281169?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-10958256292365082642008-04-29T20:16:00.000-07:002008-04-29T20:18:02.461-07:00ओढू किती मुखवटे?<br />शोधू कुठे मुखवटे?<br /><br />का चेहरे हरवले?<br />उरले असे मुखवटे<br /><br />खोटेच भाव सारे<br />येथे खरे मुखवटे<br /><br />बघ पापणी ढळाली<br />का काढले मुखवटे?<br /><br />जगणे खरे न येथे<br />येथे बरे मुखवटे<br /><br />बाजार आज भरला<br />विकती इथे मुखवटे<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-1095825629236508264?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-1954816030360750762008-04-26T16:50:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.112-07:00आज पुन्हा माझ्याकडे पाऊस पडला.....................................<br />भिजलेले थेंब आता<br />निथळतील पानावर<br />ओले थेंब...ओल त्यांची<br />भिज सार्‍या रानभर<br /><br />वाट पाण्याखाली खोल<br />वर हिरवे डोंगर<br />निळ्या नभाळीचे मेघ<br />उतरले भुईवर<br /><br />सर सर...सर आली<br />सुरा सुरात थेंब गाती<br />एक झुळुक वार्‍याची<br />कशी सरिला छेडती<br /><br />एका फ़ुलावर एक थेंब<br />असा सजला...हसला<br />फ़ुल लाजले...खुलले<br />थेंब रुपाला भुलला<br /><br />ओलं मन..ओलं तन<br />ओले थेंब अंगावर<br />आठवात एक फ़ुल<br />गंध त्याचा मनभर<br /><br />--शब्द्सखा !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-195481603036075076?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-77976040780166325032008-04-25T18:38:00.000-07:002008-05-21T16:48:57.113-07:00धरा भिजली भिजली<br />ओल्या मातीला सुवास<br />थेंब इवलेसे झाले<br />पाना फ़ुलांची आरास<br /><br />चिंब पाखरांना आता<br />गीत प्रेमाचे स्फ़ुरले<br />आपल्या गं मिलनाचे<br />थेंब हवेत तरले<br /><br />असा विसावला सये<br />एक थेंब तुझ्या गाली<br />मीही वाटे थेंब व्हावे<br />तुझ्या ओठांची गं लाली<br /><br />थेंब कोवळे कोवळे<br />असे मनी पाझरती<br />सूर तुझ्याच प्रेमाचे<br />असे शब्दात झरती<br /><br />ओले चिंब पावसाला<br />तुझ्या रुपानेच केले<br />भिजवुन मला थेंब<br />तुझ्या केसुत विरले<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7797604078016632503?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-5828741790882915182008-04-24T17:57:00.000-07:002008-04-24T17:58:46.984-07:00<p>उरावी गझल</p><p>तरावी गझल</p><p>शब्दांनी सदा</p><p>करावी गझल</p><p><br />भटांची मात्र</p><p>स्मरावी गझल</p><p><br />तनात मनात</p><p>शिरावी गझल</p><p><br />पुन्हा मैफ़ली</p><p>फ़िरावी गझल</p><p><br />मराठी शान</p><p>ठरावी गझल</p><p><br />--शब्द्सखा!<br /> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-582874179088291518?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-77717776032638564762008-04-24T17:28:00.000-07:002008-04-24T17:30:34.564-07:00सांज उतरली सख्या<br />हळवार लाली पसरली क्षितीजावर<br />पाखरांचे थवे परतताना घरट्यांत<br />अन अशावेळी मी निघते तुझ्या भेटीला<br />आँफ़िस सुटल्यानंतर आपली भेटायची जागा...<br />ते चहाचं हाँटेल...<br />त्या रस्त्यावरुन मनसोक्त हिंडणं.<br />.दररोज जणू पहिल्यांदाच भेटणारे आपण..<br />पुन्हा एकदा भेटतो...आज...<br />तू मला घडवलंस...<br />माझ्याशी माझं नातं जडवलंस..<br />प्रत्येक क्षण जगायला शिकवलंस<br />इतकं सगळं करुनही सख्या<br />ऐन शेवटी रडवलंस..<br />आज दु:खी नाही रे मी<br />असुच कशी दु:खी...<br />तुझी साथ आहेच बरोबर<br />त्या आठवणींसंगे...<br />पण...तुझ्या अजुन आठवणी हव्या होत्या रे...<br />सख्या, थोड्याश्या आठवणी देण्यासाठी तरी ये ना रे...<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-7771777603263856476?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-1802579783144757462008-04-24T17:26:00.000-07:002008-04-24T17:28:25.140-07:00दीपा आणी गणेशच्या कवितेवरुन....<br />अपराध घडु पाहतोय पुन्हा<br />मन जडु पाहतंय पुन्हा<br />अल्ल्ड मन..वार्‍यासवे<br />इकडे तिकडे उडु पाहतंय पुन्हा<br /><br />अन तुझाही दुजोरा<br />मला वार्‍याबरोबर वाहवायला<br />तु दुष्ट आहेस खरा<br />नवं जग देतोयसं मला जगायला<br /><br />सिता पत्नि होती प्रभुरामांची...<br />मी सिता नाही रे<br />पण हो..पत्नि मात्र आहे तुझी<br />सितेसारखं थोडंसं जगु दे रे<br /><br />आणी मी कुठे एकटी..<br />संगे आहेत की तुझ्या आठवणी<br />आणी घरभर दाटलेल्या<br />तुझ्या आठवणींच्या साठवणी...--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-180257978314475746?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-8769712853673493602008-04-23T20:58:00.000-07:002008-04-23T21:01:05.230-07:00तू सर्वशक्ति.. तू सर्वसाक्षी<br />तू सर्वव्यापी.. तू सर्वगुणी<br />तू चराचर..तू निरंतर<br />आशीष असुदे मी पामर<br />तू रात तुच दीन<br />जल, थल, अत्र तत्र तुच तू<br />अणू रेणुत व्यापलास तू<br />तनी मनी वसलास तू<br />कामधेनु तू, तुच वत्सला<br />तू इंद्रायणी,सावळ्या तुच विठठला<br />तू धरा..अंबरात साठलास तू<br />दशदिशा..पाताळही गाठलास तू<br />शोधु तुला कुठे मी?<br />मिटता डोळे सुडौल देह डोळ्यात दाटलास तू<br /><br />!! श्रीगुरुदेव !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-876971285367349360?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-63912133405265276162008-04-23T18:10:00.000-07:002008-04-23T18:14:06.979-07:00देव च्या कवितेला रिप्लाय देताना.............<br />---------------------------------------<br /><br />तू दिली डायरी जी<br />अजुन कोरीच ठेवली मी<br />का म्हणुन नको विचारुस<br />कारण,कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो...<br /><br />कोरी डायरी माझी<br />अन कोरीच माझी कहाणी<br />वेड्या मनाला तरी वाटते का?<br />कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो...<br /><br />मी चित्र रंगवले होते आपले<br />पण पाऊस कोसळला असा<br />जणु जाणतो तोही हे की<br />कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो...<br /><br />सापडेल जेव्हा तुला डायरी माझी<br />नकोस ढाळु अश्रु एकही<br />राहु देत कोरेच कागद सगळे<br /><br />तुही जाणशील..खरचं कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो...<br /><br />डायरी कोरी असली तरी<br />वाटेल तशा रेघा ओढु नकोस..<br />अगं वेडे..कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो.<br /><br />डायरीचं आयुष्य किती<br />ती कोरी आहे तोपर्यंतच, नंतर शब्दांची...<br />म्हणुनच..कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो<br /><br />शब्द बरसु लागतील<br />पानं हरवुन जातील सगळी...कविताच उरतील<br />काही वेळ फ़क्त..कोर्‍या कागदांनाही अर्थ असतो<br /><br />--शब्दसखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-6391213340526527616?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-6779225580042078982008-04-23T17:58:00.000-07:002008-04-23T17:59:50.159-07:00क्षणभंगुर जिणे<br />जिंकणे कितीक... कितीक हरणे...<br /><br />एक श्वास तूटता<br />तुटतील सगळी नाती<br />हिशेब लावण्या<br />कित्येक क्षण जाती<br /><br />सांज ढळेल कधिही<br />अंधार दाटेल रे<br />माझे कितीही म्हटले<br />संगे काय साठेल रे<br /><br />मी कोण?<br />हजारो माझेच मला भास<br />परी मी न कुणाचा<br />हा फ़क्त अखंड प्रवास......................................<br /><br />--शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-677922558004207898?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-38727831486363926762008-04-23T16:52:00.000-07:002008-04-23T17:15:20.888-07:00दीपा आणी गणेशच्या कवितेवरुन....<br /><br />सात फ़ेरे घेतले होतेस तू<br />सात वचनं दिली होतीस तू<br />सात जन्म साथ निभावणार होतास तू<br />झुठ सारं...<br />तुझी वचनं झुठ...<br />तुझं अस्तित्व झुठं...<br />अस्तित्व एकचं....मी एकटी तुझ्यावीना!<br />तू तर सुटलास रे..<br />झाल्या असतील वेदना तुला<br />मला सोडुन जाताना...<br />पण त्या क्षणभर होत्या...<br />अन मी...<br />मी मरतेय क्षणोक्षणी ..<br />अन श्वासागणीक सरतेय<br />.............सरेल मीही कधीतरी अशीच तुझ्यासारखी<br />कदाचित तुझ्यासाठी....<br />पण तोपर्यंत...<br />तोपर्यंत मला जगावं लागणार आहे<br />एकटीलाच...<br />तुझी विधवा म्हणुन...<br />एक अबला म्हणुन...<br />कारण...कारण आता सांडलाय माझ्या कुंकवाचा करंडा....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-3872783148636392676?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7661435292242997565.post-29680608789953688082008-04-23T16:50:00.000-07:002008-04-23T16:52:16.012-07:00खेळ चांदण्यांचा तुझ्या मनाशी<br />आकाश दाटले तुझ्या मनाशी<br /><br />मी शोधतो मलाही तुझ्या मनाशी<br />मी सांधतो मलाही तुझ्या मनाशी<br /><br />बोलते मन हे का तुझ्या मनाशी?<br />खोलते गुज सारे का तुझ्या मनाशी?<br /><br />सांग वेडे विचारुन तुझ्या मनाशी<br />काय नाते माझे तुझ्या मनाशी?<br /><br />अर्पिलेस आज मज मी तुझ्या मनाशी<br />जोडिले नाते युगायुगांचे तुझ्या मनाशी<br /><br />---शब्द्सखा!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7661435292242997565-2968060878995368808?l=shabdsakha.blogspot.com' alt='' /></div>संदीप सुरळेhttp://www.blogger.com/profile/07247463977436822796noreply@blogger.com0