आठवण आज भिजणार आहे...

पावसाची टपटप अशीच सुरु राहणार आहे...
अन त्याच्या हरएक थेंबात
तुझी हर एक आठवण आज भिजणार आहे...
काही थेंब त्याचे
मला भिजवुन जातील, मला खिजवुन जातील
जरा वेळ थांबला असं वाटेल
पण पुन्हा एक जोरदर सर येणार आहे...
तुझी हर एक आठवण आज भिजणार आहे...
अंगाला हलकाच स्पर्श थेंबाचा
अगदी हळुवारपणे झाला
मन कावरे बावरे जरासे.......
पण क्षणात ते सावरणार आहे...
तुझी हर एक आठवण आज भिजणार आहे...
वीज... दूर नभी एक गर्जुन गेली
माझी मिठी तुझ्यावीणा
उगाचच....आता घट्ट होणार आहे
तुझी हर एक आठवण आज भिजणार आहे...
संपली सर...थांबले थेंब पावसाचे
आभाळ दाटले जे मनी
आता ते बरसणार आहे.........तुझी हर एक आठवण आज भिजणार आहे...

--शब्दसखा!

वाटही माझ्यासवे आसवांत भिजलेली...

हा पसारा चांदण्यांचा
आता उठणार आहे
आठवांचे ठसे हजारो
मागे वठणार आहे
तुझ्या पावलांचे
आवाज रुणझुण.....
खोटेच भास सारे
कानात खोटीच गुणगुण...
ती वाट अजुन तशीच
शांत निजलेली....
तू दूर चालुन गेली
वाटही माझ्यासवे आसवांत भिजलेली...

---शब्दसखा!

तू श्रावणाची सर

तू श्रावणाची सर................चिंब चिंब
भिजवी मला तुझ्या प्रेमाचा...थेंब थेंब
मिठीत तुझ्या मी..............दंग दंग
शहारते माझे हे.................अंग अंग
कसा हा जडला तुझा...........संग संग
कसा उधळला तू................रंग रंग
दाटला सभोवार तुझाच.........गंध गंध
श्वासात भरुन तुला जाहलो...धुंद धुंद
रेशमी केसुंचे हे तुझे...........बंध बंध
वाढते श्वासांची लय हलकेच...मंद मंद

--शब्दसखा!

तू श्रावणसर

सखे, मी मला ओळखतो
तुझी साथ आहे म्हणुन...
तुझ्यावीना... तसा मी काय गं?
एक श्वास घेणारा देह फ़क्त....
तू मला जगवलंस...
तू मला फ़ुलवलंस
स्व:तचे रंग दिलेस सारे
अन..तू मला खुलवलंस...
अशीच रहा नेहमी माझ्यासोबत
मला गरज आहे तुझी
मला ठाऊक आहे,
मी चालेल जेव्हा भर उन्हातुन
तू श्रावणसर होऊन कोसळशील....

--शब्द्सखा!

या रातीची तू पहाट होतेस

रात्र होता काळोख गहिरा होतो...
निरव शांतता दाटलेली...
अशात काळोख मला वेढुन घेतो
मी शोधतो मला अन अधिक हरवुन जातो
कुठे वाट अन मी कुठे जात आहे
कसेतरी मी कुठे थबकुन घेतो...
रात्र ही कधिच आता संपणार नाही वाटते
काळोखाचीही सभोवार सावली दाटते
तेव्हाच तू येतेस
मला तुझा प्रकाश देतेस
मीही मग उजळु लागतो
या रातीची तू पहाट होतेस

--शब्द्सखा!

सखी सोनकळी

सखी सोनकळी..नाजुक बाहुली
सखी पावलागणीक माझ्या.. माझीच साऊली...
सखी सैरावैरा धावणारा बेधुंद वारा
सखी माझी...माझ्यासाठी निखळणारा तारा...
सखी सागराची लाट ..अल्लडपणे झुलणारी
सखी शांत, गहिरी रात ..चांदण्यांत खुलणारी...
सखी सांजवेळ गुलाबी...माझ्याचसाठी सजणारी
सखी दवात न्हालेली सकाळ...हलकेच गाली लाजणारी...
सखी श्रावणाची सर...मुक्त होऊन बरसणारी..
सखी शब्द शब्द, सखी अर्थ अर्थ माझ्या कवीतेत उतरणारी...

--शब्दसखा!

प्रेम तुझे

सात रंगात आज नहाले प्रेम तुझे...
नितळ, निर्व्याज जाहले प्रेम तुझे..
शब्दात माझिया या साठले प्रेम तुझे...
सुरांनी माझिया या गायीले प्रेम तुझे...
श्वास माझा प्रत्येक जगतो प्रेम तुझे...
क्षण माझा हर एक जिंकतो प्रेम तुझे...

--शब्दसखा!

तुझ्यापुढे सखये...सारंच फ़िकं

पुन्हा रात आली...
चांदण्यांची बारात आली...
वाहणारा गंधित वारा...
चांदण्यांच्या चंचल शुभ्र धारा....
रातराणी गंधाळलेली...
तुझिया गंधास जणु ती माळलेली...
चांद उगाच सजलेला ...
पाहुन चांदणीला जरासा लाजलेला...
नदीचा काठ... हलकासा सूर..
नदीला आलेला सागराचा पूर...
तुझ्याच वाटेवर दाटलेलं धुकं....
ही रात, चांदणी, चांद, रातराणी तुझ्यापुढे सखये...सारंच फ़िकं................

--शब्द्सखा!

सखी वाटते कविता माझी

प्राजक्त होऊन बरसते कविता माझी
रातराणी होऊन गंधाळते कविता माझी
अस्तित्व माझं जपते कविता माझी
शुन्य होतो मी..... जेव्हा लपते कविता माझी
मनात अशी दाटते कविता माझी
अलगद शब्दांत साठते कविता माझी
मनातले ओठी आणजे कविता माझी
भेद मनातले सारे जाणते कविता माझी
बनुन श्वास तनामनात भिनते कविता माझी
शब्दसखा मी...सखी वाटते कविता माझी.

--शब्द्सखा!

कविता म्हणजे सोबतीण

शब्दांना सापडलेला मी म्हणजे कविता
शब्दांना आवडलेला मी म्हणजे कविता
भयाण रातीलाही काजव्याचं चमकणं म्हणजे कविता
अन पहाटेचं माझ्यासाठी क्षण्भर थबकणं म्हणजे कविता
कविता भिनलेली तनी मनी
कविता म्हणजे अर्धांगिनी..
कविता म्हणजे वसंताची सावली
कविता म्हणजे सोबतीण पावलोपावली...


--शब्दसखा!